1].
[1] ترجمه‌: خدايا! جز تو معبودي‌ نيست، پاكي‌ توراست، از تو براي‌ گناهانم‌ آمرزش‌ مي‌خواهم‌ و ازتو رحمتت‌ را مي‌طلبم، خدايا! برعلم‌ من‌ بيفزاي، قلبم‌ را منحرف‌ نگردان‌ و به‌ من‌ از جانب‌ خودت‌ رحمتي‌ببخش، همانا تو بسيار بخشنده‌اي‌. سوره نمل آيه  92
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» فرمان‌ يافته‌ام‌ «اين‌ كه‌ قرآن‌ را بخوانم‌» مراد خواندن‌ آن، به‌منظور دعوت ‌مردم‌ به‌سوي‌ ايمان‌ است‌. يعني: بر شما قرآن‌ بخوانم‌ تا به‌ وسيله‌ آن‌ شما را به‌سوي‌ طاعت‌ خداوندأ فراخوانده‌ و هشدارتان‌ دهم‌ «پس‌ هر كس‌ راه‌ يابد» با پيروي‌ از من‌ و پذيرش‌ اين‌ دعوت‌ «تنها به‌سود خود راه‌ يافته‌ است‌» زيرا نفع‌ و بهره‌اين‌ راهيابي‌ به‌ خودش‌ باز مي‌گردد «و هركه‌ گمراه‌ شود» با كفرورزي‌ و روي‌ برتافتن‌ از هدايت‌ «بگو: من‌ فقط از هشدار دهندگانم‌» و با ابلاغ‌ پيام‌ الهي‌ اين‌ هشدار را هم‌ به‌ شما داده‌ام‌ و جز اين‌ چيز ديگري‌ بر عهده‌ من‌ نيست‌ لذا فرجام‌ بدگمراهي‌تان‌ گريبانگير خودتان‌ خواهد بود.
 
	سوره نمل آيه  93
‏متن آيه : ‏
‏ وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ سَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ فَتَعْرِفُونَهَا وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بگو: ستايش‌ ازآن‌ خداست‌» در برابر نعمتهايش‌؛ مانند نعمت‌ نبوت، علم‌ وغيره‌ «به‌ زودي‌ آياتش‌ را به‌ شما خواهد نماياند» آيات‌ انفسي‌ خويش‌ را در وجود خودتان‌ و آيات‌ آفاقي‌ خود را در بيرون‌ از وجود و هستي‌تان‌؛ يعني‌ در اين‌ كائنات ‌بزرگ‌ «پس‌ آنها را خواهيد شناخت‌» يعني: آن‌گاه‌ آيات‌ خداوندأ و دلايل ‌قدرت‌ و وحدانيت‌ وي‌ را خوهيد شناخت‌ اما اين‌ شناخت‌ به‌ حال‌ كفار سودي‌ نمي‌بخشد زيرا آنها اين‌ آيات‌ را به‌ هنگامي‌ مي‌شناسند كه‌ در آن‌ هنگام‌ ايمان‌ از آنها پذيرفته‌ نمي‌شود و آن‌ وقت‌ فرارسيدن‌ مرگشان‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است: شما با انكشافات‌ علمي‌ و پيشرفت‌ دانش‌ تجربي، آيات‌ پروردگار و نشانه‌هاي‌ وجود، وحدانيت‌ و عظمت‌ وي‌ را مي‌شناسيد. كه‌ عصر حاضر بهترين‌ تجلي‌گاه‌ اين‌ شناخت‌ است‌ «و پروردگار تو از آنچه‌ مي‌كنيد غافل‌ نيست‌» بلكه‌ بر همه‌ چيز گواه‌است‌. و اين‌ خود تهديد و هشداري‌ براي‌ انسانها است‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «يا ايها الناس، لا يغترن‌ احدكم‌ بالله‌ فان‌ الله‌ لو كان ‌غافلا شيئا لاغفل‌ البعوضة‌ و الخردلة‌ و الذرة: هان‌ اي‌ مردم‌! كسي‌ از شما درباره ‌خداأ فريفته‌ نشود زيرا اگر خداأ از چيزي‌ غافل‌ بود، بايد يك‌ پشه، يك‌ دانه ‌ارزن‌ و يك‌ ذره‌ غبار را به‌ غفلت‌ وامي‌گذاشت‌» اما چنين‌ نيست‌ زيرا به‌قول‌ شاعر:
دل‌ هر ذره‌ را كه‌ بشكافي ‌آفتابش‌ در ميان‌ بيني‌

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:3653.xml">صفحة (385) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:3660.xml">صفحة (386) (آیه 6)</a><a class="folder" href="w:html:3669.xml">صفحة (387) (آیه 14) </a><a class="folder" href="w:html:3678.xml">صفحة (388) (آیه 22)</a><a class="folder" href="w:html:3686.xml">صفحة (389) (آیه 29)</a><a class="folder" href="w:html:3694.xml">صفحة (390) </a><a class="folder" href="w:html:3703.xml">صفحة (391) (آیه 44)</a><a class="folder" href="w:html:3711.xml">صفحة (392)</a><a class="folder" href="w:html:3721.xml">صفحة (393) (آیه 60) </a><a class="folder" href="w:html:3733.xml">صفحة (394) (آیه 71)</a><a class="folder" href="w:html:3741.xml">صفحة (395) (آیه 78)</a><a class="folder" href="w:html:3749.xml">صفحة (396) (آیه 85)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3654.txt">﴿ سوره‌ قصص ﴾</a><a class="text" href="w:text:3655.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:3656.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:3657.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:3658.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:3659.txt"> آيه  5</a></body></html>﴿ سوره‌ قصص ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (88) آيه‌ است‌.
جلال‌الدين‌ سيوطي‌ در مقدمه‌ اين‌ سوره‌ كريمه‌ مي‌گويد: «چون‌ خداي‌ سبحان ‌در سوره‌هاي‌ (شعراء) و (طس‌) داستان‌ موسي‌(ع) را به‌ اجمال‌ ذكر كرد، در اين ‌سوره‌ آن‌ اجمال‌ را به‌ تفصيل‌ بيان‌ مي‌كند».
صاحب‌ تفسير «في‌ ظلال‌ القرآن‌» نيز در مقدمه‌ اين‌ سوره‌ مي‌گويد: «اين‌ سوره‌ در حالي‌ نازل‌ شد كه‌ مسلمانان‌ در مكه‌ اقليتي‌ مستضعف‌ بودند و مشركان‌ در قدرت‌ و شكوه‌ قرار داشتند پس‌ اين‌ سوره‌ نازل‌ شد تا موازين‌ و معيارهاي‌ حقيقي‌ نيروها و ارزش‌ها را تبيين‌ كرده‌ و اين‌ حقيقت‌ را در باور مسلمانان‌ پايدار گرداند كه‌ در پهناي‌ اين‌ هستي‌ بزرگ، فقط يك‌ قدرت‌ وجود دارد و آن‌ هم‌ قدرت‌ مطلقه ‌خداي‌ سبحان‌ است، يك‌ ارزش‌ وجود دارد و آن‌ هم‌ ارزش‌ ايمان‌ است‌ لذا كسي‌كه‌ قدرت‌ خدا(ج) با او بود، ديگر نبايد از هيچ‌ نيروي‌ ديگري‌ ترس‌ و هراس‌ داشته ‌باشد، هر چند از ديگر نيروها بي‌بهره‌ باشد و كسي‌ كه‌ قدرت‌ خدا(ج) عليه‌ وي‌ بود، او نه‌ امنيتي‌ دارد و نه‌ آرامشي، هر چند كه‌ تمام‌ قوت‌هاي‌ زميني‌ پشتيبان‌ وي ‌باشند».
 
سوره قصص آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ طسم ‏
 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «طا، سين، ميم‌» با كشيدن‌ مد در سين‌ و ميم‌ و ادغام‌ نون‌ در ميم‌. سخن‌ پيرامون‌ حروف‌ مقطعه‌ آغاز سوره‌ها، در سوره‌ «بقره‌» گذشت‌.
 
سوره قصص آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ است‌ آيات‌ كتاب‌ مبين‌» يعني: كتابي‌ كه‌ خير و بركت‌ آن‌ روشن‌ است، يا روشنگر حلال‌ و حرام، وعده‌ و وعيد و اخلاص‌ و توحيد است‌.
سوره قصص آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ نَتْلُوا عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بخشي‌ از خبر موسي‌ و فرعون‌ را براي‌ اهل‌ ايمان‌ به‌ درستي‌ بر تو مي‌خوانيم‌» يعني: اي‌ محمد ص! در اين‌ سوره‌ كريمه‌ بخشي‌ از گزارش‌ حال‌ موسي‌(ع) و فرعون‌ و داستان‌ آنها را درحالي‌ بر تو مي‌خوانيم‌ كه‌ اين‌ اخبار، مشحون‌ از وصف‌ راستي‌ و درستي‌ است، حال‌ آن‌كه‌ كتب‌ آسماني‌ پيشين‌ همه‌ تحريف‌ شده‌اند تا آنچه‌ را بر تو مي‌خوانيم، مايه‌ هدايت‌ و عبرت‌ مؤمنان‌ باشد اما كساني‌ كه‌ به‌ آن‌ كافرند، از آن‌ هيچ‌ بهره‌اي‌ نمي‌برند. اين‌ آيه‌ مؤمنان‌ را به‌ ضرورت‌ درس‌ گرفتن‌ از آيات‌ اين‌ سوره‌ متوجه‌ مي‌سازد.
 
سوره قصص آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعاً يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَاءهُمْ وَيَسْتَحْيِي نِسَاءهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ فرعون‌ در زمين‌ سركشي‌ كرد» يعني: با سلطه‌ و قدرتي‌ كه‌ داشت، تكبر و گردنكشي‌ پيشه‌ 