يدي‌ چرا كه‌ خداوندأ وعده‌ خويش‌ را خلاف‌ نمي‌كند، آيا اين‌ كس‌ «مانند كسي‌ است‌ كه‌ او را از كالاي‌ زندگي ‌دنيا بهره‌مند گردانيده‌ايم‌» و به‌ او برخي‌ از آنچه‌ را كه‌ از بهره‌هاي‌ دنيا خواسته‌ است ‌داده‌ايم‌؟ با آن‌كه‌ خود به‌ زودي‌ هلاك‌ مي‌شود، يا آن‌ بهره‌ها را از وي‌ باز پس ‌مي‌گيريم‌؟ «آن‌گاه‌ او روز قيامت‌ از احضارشدگان‌ است‌» در دوزخ‌؟ و بازگشت‌ وي ‌به‌سوي‌ دوزخ‌ مي‌باشد پس‌ آيا اين‌ دو شخص‌ باهم‌ برابرند؟ هرگز! لذا انسان ‌دورانديش‌ و خردمند بايد ميان‌ اين‌ دوكس‌ مقارنه‌ و مقايسه‌ نمايد.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ رسول‌ خدا ص و ابوجهل، يا درباره‌ حمزه‌(رض) و ابوجهل‌ نازل‌ شد.
 
سوره قصص آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكَائِيَ الَّذِينَ كُنتُمْ تَزْعُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» به‌ ياد آور «روزي‌ را كه‌» خداي‌ سبحان‌ «آنان‌ را» يعني: كفار و مشركان ‌را «ندا مي‌دهد پس‌ مي‌گويد» به‌ آنان‌ توبيخ‌كنان‌ «آن‌ شريكان‌ من‌ كه‌ مي‌پنداشتيد كجايند» كه‌ شما را ياري‌ دهند و براي‌ شما شفاعت‌ كنند؟.
 
سوره قصص آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاء الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ قول‌ برآنان‌ ثابت‌ شده‌» يعني: كساني‌ كه‌ حكم‌ عذاب‌ بر آنان‌ ثابت ‌شده، كه‌ عبارت‌اند از: رؤساي گمراهي‌اي‌ كه‌ كافران‌ آنان‌ را جز خداوندأ به‌پروردگاري‌ گرفته‌اند؛ «مي‌گويند: پروردگارا! اينان‌» يعني: اين‌ پيروان‌ ما «كساني‌ هستند كه‌ ما اغوايشان‌ كرديم‌» يعني: به‌سوي‌ گمراهي‌ و شرك‌ دعوتشان‌ كرديم‌ «آنان‌ را اغوا كرديم‌ همچنان‌ كه‌ خود در اغوا بوديم‌» يعني: گمراهشان‌ كرديم‌ چنان‌كه‌ خود گمراه‌ بوديم‌ و اين‌ گمراهي‌شان‌ به‌اختيار و انتخاب‌ خودشان‌ بوده‌ است‌ چنان‌كه‌ گمراهي‌ مان‌ به‌اختيار خودمان‌ بوده‌ است‌ پس‌ تلاش‌ ما آنان‌ را به‌گمراهي‌ مجبور نساخت‌ بلكه‌ خودشان‌ در اين‌ امر صاحب‌ اختيار بودند «به‌سوي‌ تو تبري ‌مي‌جوييم‌» از آنان‌. يعني‌ رؤساي‌ گمراهي، يا شياطين‌ از پيروانشان‌ بيزاري ‌مي‌جويند «آنان‌» در واقع‌ «ما را نمي‌پرستيدند» بلكه‌ خواهش‌هاي‌ خودشان‌ را مي‌پرستيدند.
 
سوره قصص آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِيلَ ادْعُوا شُرَكَاءكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ وَرَأَوُا الْعَذَابَ لَوْ أَنَّهُمْ كَانُوا يَهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفته‌ مي‌شود» به‌ مشركان‌ از بني‌آدم: «شريكانتان‌ را بخوانيد» يعني: خدايانتان‌ را كه‌ به‌جاي‌ خداي‌ يگانه‌ در دنيا مي‌پرستيديد، به‌ياري‌ فراخوانيد تا ياريتان‌ دهند و از شما دفاع‌ كنند «آن‌گاه‌» در هنگامي‌ كه‌ اين‌ سخن‌ به‌ آنان‌ گفته ‌مي‌شود «آنان‌ را فرامي‌خوانند ولي‌ آنان‌ پاسخشان‌ نمي‌دهند» و به‌ وجهي‌ از وجوه‌ به ‌آنان‌ سودي‌ نمي‌رسانند زيرا از پاسخ ‌دادن‌ و ياري ‌رساندن‌ عاجزند «و عذاب‌ را مي‌نگرند» يعني: پيروان‌ و فرمانروايان‌ همگي، عذاب‌ را ـ كه‌ آنان‌ را زير پوشش ‌خود گرفته‌ و به‌ آنان‌ روي‌ نموده‌ است‌ ـ مي‌نگرند «اي‌ كاش‌! رهيافته‌ مي‌بودند» يعني: اگر آنان‌ هدايت‌ شده‌ و رهيافته‌ مي‌بودند، بي‌گمان‌ اين‌ امر نجاتشان‌ مي‌داد و به‌ عذاب‌ روبه‌رو نمي‌شدند. يا معني‌ اين‌ است: وقتي‌ عذاب‌ را مي‌بينند، آرزو مي‌كنند كه‌ اي‌ كاش‌! از راه‌يافتگان‌ مي‌بودند تا در چنين‌ روز سختي، از عذاب‌ به‌ سلامت‌ مي‌ماندند.
 
سوره قصص آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُنَادِيهِمْ فَيَقُولُ مَاذَا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ خداوند آنان‌ را» يعني: مشركان‌ را «ندا مي‌دهد و مي‌فرمايد: به‌ رسولان‌ ما چه‌ پاسخي‌ داديد» آن‌گاه‌ كه‌ پيامهاي‌ ما را به‌ شما ابلاغ‌ كردند؟ ابن‌كثير مي‌گويد: «سؤال‌ اول‌ درباره‌ توحيد بود و اين‌ سؤال‌ درباره‌ رسالت‌ است‌».
سوره قصص آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنبَاء يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لَا يَتَسَاءلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ در آن‌ روز، اخبار بر آنان‌ پوشيده‌ گردد» يعني: در روز قيامت‌ حجتها بر آنان‌ پنهان‌ مي‌ماند تا بدانجا كه‌ مانند نابيناياني‌ مي‌گردند كه‌ به‌ راه‌ رهنمون‌ نمي‌شوند وكسي‌ را نيز نمي‌يابند كه‌ آنان‌ را راهنمايي‌ كند، يا به‌ محل‌ نجات‌ برساند و به‌ گفتن ‌پاسخي‌ ارشاد نمايد «پس‌ آنان‌ از يك‌ديگر نمي‌پرسند» يعني: از نهايت‌ دهشت‌ وحيراني‌اي‌ كه‌ دارند، بعضي‌ از بعض‌ ديگر نمي‌پرسند، نه‌ مي‌توانند حجتي‌ را بر زبان‌ آورند و نه‌ مي‌دانند كه‌ چه‌ پاسخي‌ پيش‌ آورند زيرا خداوند متعال‌ در دنيا عذر و حجت‌ را به‌ آنان‌ نماياند بنابراين، اين‌ عذر و حجت‌ در روز قيامت‌ از آنان ‌سلب‌ مي‌شود و همه‌ آنها در اين‌ عجز و درماندگي‌ با هم‌ برابرند.
 
سوره قصص آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَمَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَعَسَى أَن يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كسي‌ كه‌ توبه‌ كرده‌» است‌ از شرك‌ و گناهان‌ «و ايمان‌ آورده‌ و عمل‌ صالح ‌انجام‌ داده‌» در دنيا «پس‌ چه‌بسا كه‌» در روز قيامت‌ «از رستگاران‌» و دست‌يافتگان‌ به‌ خواسته‌هاي‌ خود «باشد».
 
سوره آل عمران آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: آيا به‌ بهتر از اينها» يعني‌: به‌ بهتر از اين‌ خواستني‌ها و آرزومنديهاي ‌بي‌ارزش‌ دنيوي‌ «آگاهتان‌ كنم‌؟» اينك‌ آگاهتان‌ مي‌كنم‌؛ آن‌ چيز بهتر اين‌ است‌: «براي‌ آنان‌ كه‌ تقوا پيشه‌ كرده‌اند، باغهايي‌ است‌ كه‌ از فرودست‌ آنها جويباران‌ جاري‌است، جاودانه‌ در آنند» چنان‌ جاودانگي‌اي‌ كه‌ مرگ‌ و فنا به‌ آن‌ گزندي‌ نمي‌رساند «و جفتهايي‌ پاكيزه‌ دارند» يعني‌: همسراني‌ دارند كه‌ از پليديهاي‌ حيض‌ و نفاس‌ وديگر پليدي‌هايي‌ كه‌ به‌ همسران‌ دنيايي‌ عارض‌ مي‌گردد، پاكند «و» به‌طور مستمر «از خشنودي‌ خداوند برخوردارند» كه‌ اين‌ برخورداري، ايشان‌ را از دگرگون‌ شدن‌ نعمت‌ ايمن‌ و آسوده‌ خاطر مي‌گرداند «و خدا بر بندگانش‌ بيناست» لذا، هر كس‌ رابراساس‌ استحقاق‌ و برحسب‌ ايمان‌ و عملش‌ 