مدند و از رسول‌ خداص پرسيدند: بزرگترين‌ گواهي‌ و شهادت‌ خداي‌ عزوجل‌ در كتابش‌ چيست‌؟ و چون‌ اين‌ آيه‌ نازل‌شد، آن‌ دو ايمان‌ آوردند.
 
سوره عنكبوت آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالاً مَّعَ أَثْقَالِهِمْ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا برمي‌دارند» اين‌ گروه‌ دعوتگر به‌ سوي‌ كفر «بارهاي‌ سنگين‌ خود را» يعني: گناهاني‌ را كه‌ خود مرتكب‌ شده‌اند «و بارهاي‌ ديگري‌ را با بارهاي‌ خود» يعني: بي‌ آن‌كه‌ از گناهان‌ خود مرتكبان‌ گناه‌ چيزي‌ كم‌ شود، گناهان ‌ديگري‌ را با گناهان‌ خود نيز برمي‌دارند. و آن، گناهان‌ كساني‌ است‌ كه‌ آنها را گمراه‌ كرده‌ و از هدايت‌ به‌سوي‌ ضلالت‌ به‌ در برده‌اند «و به‌راستي‌ روز قيامت‌ از آنچه‌ افترا مي‌بستند» يعني: از دروغهايي‌ كه‌ در دنيا به ‌ميان‌ مي‌آوردند؛ «مورد پرسش‌ قرار مي‌گيرند» همراه‌ با سركوب‌ و سرزنش‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هر كس‌ به‌سوي‌ هدايت‌ فراخواند، برايش‌ از مزد و پاداش‌ همانند مزدهاي‌ كساني ‌است‌ كه‌ از وي‌ تا روز قيامت‌ پيروي‌ كرده‌اند، بي‌ آن‌كه‌ از پاداشهاي‌ خودشان ‌چيزي‌ كاسته‌ شود. و هر كس‌ به‌ سوي‌ گمراهي‌اي‌ فراخواند، بر او از گناه‌ همانند گناهان‌ كساني‌ است‌ كه‌ از وي‌ تا روز قيامت‌ پيروي‌ كرده‌اند، بي‌ آن‌كه‌ چيزي‌ از گناهان‌ خود آنان‌ كاسته‌ شود».
اينك‌ مثالي‌ عيني‌ از رويارويي‌ كفر و ايمان‌ ارائه‌ مي‌شود:
سوره عنكبوت آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ نوح‌ را به‌سوي‌ قومش‌ فرستاديم‌ پس‌ در ميان‌ آنها هزار سال‌ منهاي ‌پنجاه‌ سال‌ درنگ‌ كرد» ابن‌عباسك مي‌گويد: «نوح‌ چهل‌ سال‌ داشت‌ كه‌ به‌رسالت‌ مبعوث‌ شد، نهصد و پنجاه‌ سال‌ هم‌ به‌ دعوت‌ الي‌الله در ميان‌ قومش ‌مصروف‌ بود و بعد از طوفان‌ نيز شصت‌ سال‌ زندگي‌ كرد تا نسل‌ بشر بار ديگر رو به‌فزوني‌ نهاد». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «اولين‌ نبيي‌ كه‌ فرستاده‌ شد، نوح‌(ع) بود».
صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌القرآن‌» مي‌گويد: «هم‌اكنون‌ داشتن‌ چنين‌ عمر طولاني‌اي‌ غيرطبيعي‌ به‌ نظر مي‌رسد ولي‌ ما اين‌ خبر را از صادق‌ترين‌ منبع‌ در عرصه‌ هستي‌ دريافت‌ مي‌كنيم، كه‌ اين‌ خود برهان‌ روشن‌ درستي‌ آن‌ است‌ اما اگر بخواهيم‌ آن‌ را تفسير كنيم، نيز مي‌توانيم‌ بگوييم: در آن‌ زمان‌ تعداد بشر اندك‌ و محدود بوده‌اند پس‌ بعيد نيست‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ به‌جاي‌ كثرت‌ تعداد، به‌ اين ‌نسل‌ها طول‌ عمر بيشتري‌ عنايت‌ كرده‌ باشد؛ براي‌ اين‌ كه‌ زمين‌ آبادان‌ شود و حيات ‌امتداد پيدا كند و چون‌ نسل‌ بشر روبه‌ فزوني‌ نهاد و زمين‌ آبادان‌ شد، ديگر سببي ‌براي‌ طولاني ‌ساختن‌ عمرها باقي‌ نماند. اين‌ سنت‌ كه‌ گفتيم‌؛ در عمر بسياري‌ ديگر از جانداران‌ نيز قابل‌ ملاحظه‌ است‌ و به‌ هر مقدار كه‌ تعداد كم‌ شود، عمر طولاني ‌مي‌شود چنان‌كه‌ مي‌بينيم‌ كركس‌ها بعضا تا صدها سال‌ عمر مي‌كنند در حالي‌ كه ‌يك‌ مگس‌ بيش‌ از دو هفته‌ عمر نمي‌كند».
اين‌ آيه‌ پايدار سازنده‌ پيامبر ص در راه‌ دعوت‌ است، گويي‌ خطاب‌ به‌ ايشان ‌گفته‌ مي‌شود: نوح‌(ع) نهصدوپنجاه‌ سال‌ قومش‌ را به‌سوي‌ حق‌ فراخواند و از آنان ‌جز تعدادي‌ اندك‌ ايمان‌ نياوردند پس‌ اي‌ محمد ص! تو سزاوارتر به‌ آن‌ هستي‌ كه ‌بر اين‌ راه‌ صبر و ثبات‌ ورزي‌ زيرا اندك‌ مدتي‌ است‌ كه‌ در ميان‌ قوم‌ خويش‌ مانده‌اي‌ و در همين‌ اندك‌ زمان، شمار امت‌ و پيروانت‌ بسيار بيشتر از شمار پيروان ‌نوح‌(ع) است‌.
«پس‌ طوفان‌ آنان‌ را فرو گرفت‌» بعد از تمام‌ شدن‌ مدت‌ مذكور. طوفان: چيزي ‌است‌ كه‌ با كثرت‌ و غلبه‌ بر چيز ديگري‌ احاطه‌ كند، اعم‌ از سيل‌ تاريكي، يا تندباد. اما در اينجا مراد از آن، سيل‌ فراگيري‌ است‌ كه‌ هم‌ از آسمان‌ بر آنان‌ نازل‌ شد و هم‌ از زمين‌ برجوشيد تا همگي‌ را غرق‌ كرد «در حالي‌كه‌  ستمكار بودند» يعني: با كفر خويش‌ ادامه‌دهنده‌ ستم‌ بودند و اندرزهاي‌ نوح‌÷ در آنان‌ هيچ‌ سود و اثري ‌نبخشيد، با آن‌كه‌ نوح‌(ع) در تمام‌ طول‌ اين‌ مدت‌ آنان‌ را پندواندرز و هشدار مي‌داد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3773.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3774.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3775.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3776.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3777.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3778.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:3779.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:3780.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:3781.txt">آيه  23</a></body></html>سوره عنكبوت آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او و كشتي‌نشينان‌ را نجات‌ داديم‌» يعني: نوح‌ و همراهانش‌ در كشتي‌ را كه‌ شامل‌ فرزندان‌ و پيروانش‌ بودند، نجات‌ داديم‌. درباره‌ شمار ايشان‌ ـ بر چند قول‌ ـ اختلاف‌ نظر وجود دارد «و آن‌ را» يعني: كشتي‌ را «آيتي‌ براي‌ عالميان‌ گردانيديم‌» يعني: عبرتي‌ بزرگ‌ براي‌ آنان‌ گردانيديم‌ زيرا اين‌ كشتي‌ مدتي‌ مديد بركوه‌ «جودي‌» باقي‌ بود. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: آن‌ واقعه‌ بلا را، يا آن‌ نجات‌ را، يا مجازات‌ غرق‌شدن‌ را، مايه‌ عبرتي‌ براي‌ جهانيان‌ گردانيديم‌.
شايان‌ ذكر است‌؛ بسياري‌ از نشانه‌ها در عصر ما حاكي‌ از آن‌ است‌ كه‌ كشتي ‌نوح‌ تاكنون‌ نيز در منطقه‌اي‌ از كوه‌هاي‌ «آرارات‌» باقي‌ است‌ و ماهواره‌ها توانسته‌اند از محل‌ آن‌ عكس‌برداري‌ كنند. قبل‌ از آن‌ نيز برخي‌ از ساكنان‌ ارمنستان ‌توانستند به‌ خود كشتي‌ برسند. چنان‌كه‌ شيخ‌ سعيد حوي‌ در تفسير «الأساس‌» مي‌گويد: «من‌ در زندان‌ بودم‌ كه‌ اين‌ خبر را از راديوي‌ اسرائيل‌ شنيدم‌ و شرايط برايم‌ فراهم‌ نبود كه‌ تاريخ‌ شنيدن‌ اين‌ خبر را ثبت‌ كنم‌».
 
سوره عنكبوت آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ابراهيم‌ را» يعني: ياد كن‌ ابراهيم‌÷ را «آن‌گاه‌ كه‌ به‌ قومش‌ گفت: خدا را بپرستيد و از او پروا كنيد» يعني: خداوندأ را به‌ پرستش‌ يگانه‌ و مخصوص ‌قرار دهيد و از اين‌ كه‌ چيزي‌ را با او شريك‌ گردانيد، پروا داريد «اين‌ براي‌ شما بهتر است‌» يعني: پرستش‌ خداأ و پروا داشتن‌ از وي‌ براي‌ شما از شرك‌ بهتر است‌.