ت‌؛ چنان‌كه‌ در غير اين‌ آيه، آمده‌است‌ «به‌سبب‌ آن‌كه‌ فسق ‌مي‌كردند» يعني: به‌سبب‌ فسق‌ و نافرماني‌شان‌.
 سوره عنكبوت آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ از آن‌ نشانه‌اي‌ روشن‌ باقي‌ گذاشتيم‌» يعني: از شهر لوط بعد از هلاك‌ كردن‌ مردم‌ آن، نشانه‌ و دلالتي‌ روشن‌ و مايه‌ پند و عبرتي‌ باقي‌ گذاشتيم «براي‌ گروهي‌ كه‌ خرد مي‌ورزند» پس‌ خردورزان‌ روشنفكر و با بصيرت، از ديدن ‌آن‌ نشانه‌ عبرت‌ گرفته‌ و در آن‌ سخت‌ تأمل‌ و انديشه‌ مي‌كنند. اين‌ نشانه‌ عبارت‌ است‌ از: آثار عذابي‌ كه‌ در آن‌ شهر باقي‌مانده‌ است، مانند سنگهايي‌ كه‌ مردم‌ شهر با آنها سنگباران‌ شدند و مانند ويراني‌ ديار و زيروروشدن‌ زمين‌ آن‌ شهر بر آنان‌ وتبديل‌ شدن‌ آن‌ محل‌ به‌ درياچه‌اي‌ بدبو و متعفن‌.
 
سوره عنكبوت آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِلَى مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْباً فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» فرستاديم‌ «به‌سوي‌ مدين‌ برادرشان‌» در نسب‌ و قوميت‌ «شعيب‌ را. گفت: اي‌ قوم‌ من‌! خدا را بپرستيد» يعني: فقط او را به‌ پرستش‌ مخصوص‌ گردانيد «و به‌ روز بازپسين‌ اميد داشته‌ باشيد» يعني: توقع‌ و انتظار روز بازپسين‌ را داشته‌ باشيد و امروز در دنيا اعمالي‌ را انجام‌ دهيد كه‌ در فرداي‌ آخرت‌ عذاب‌ حق‌ تعالي‌ را از شما بازدارد «و در زمين‌ فساد برنيفروزيد» عثو و عثي: سخت‌ترين‌ فساد است‌. زيرا آنان‌ علاوه‌ بر اين‌ كه‌ به‌ خدا(ج) و پيامبرش‌ كافر بودند، در معاملات‌ از وزن‌ و پيمانه‌ مي‌كاستند و راه‌ را بر مردم‌ مي‌زدند.
 
سوره عنكبوت آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او را تكذيب‌ كردند و زلزله‌ آنان‌ را فرو گرفت‌» رجفه: زمين‌ لرزه‌ سخت ‌است‌. همچنان‌ بانگ‌ مرگبار جبرئيل‌(ع) بر آنان‌ فرود آمد كه‌ دلهايشان‌ را از جا بركند «پس‌ در ديارشان‌» يعني: در شهر و خانه‌هايشان‌ «از پا درآمدند» جاثم: بر زانوها مرده‌ بر زمين‌ افتادند.
يادآور مي‌شويم‌ كه‌ داستان‌ اهل‌ مدين‌ در سوره‌هاي‌ «اعراف، هود و شعراء» به‌ تفصيل‌ گذشت‌.
 
سوره عنكبوت آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَاداً وَثَمُودَ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَاكِنِهِمْ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و عاد و ثمود را» تقدير سخن‌ چنين‌ مي‌شود: و دو قبيله‌ عاد و ثمود را نيز هلاك‌ ساختيم‌ «و به‌راستي‌ برايتان‌ روشن‌ شده‌ است‌» فرجام‌ ننگين ‌هلاك‌ ساختنشان‌ «از مسكن‌ هايشان‌» آن‌گاه‌ كه‌ از برابر آنها عبور مي‌كنيد. يعني: شما اعراب‌ از برابر منطقه‌ «حجر» كه‌ نزديك‌ وادي‌القري‌ است، بسيار عبور و مرور مي‌كنيد و مسكن‌هاي‌ ويرانشان‌ را خوب‌ مي‌شناسيد همين‌ طور از برابر «احقاف‌» كه‌ قريه‌اي‌ از حضرموت‌ در سرزمين‌ يمن‌ است، بسيار عبور و مرور مي‌كنيد لذا نشانه‌هاي‌ روشني‌ را مي‌بينيد كه‌ مي‌توانيد از آنها درس‌ عبرت‌ گرفته‌ و در آنها تدبر و تأمل‌ كنيد «و شيطان‌ كارهايشان‌ را بر آنان‌ آراست‌» مانند كفر ونافرماني‌ خداوندأ را درنتيجه، كار و كردارشان‌ را زيبا مي‌ديدند «پس‌ آنان‌ را باز داشت‌» با اين‌ جلوه ‌دادنها و آراستن‌ها «از» پيمودن‌ «راه‌» مستقيم‌ و روشني‌كه‌ انسان‌ را به‌ حق‌ و حقيقت‌ مي‌رساند «با آن‌كه‌ صاحب‌ بينش‌ بودند» و با اين‌ بينايي ‌و خرد مي‌توانستند حق‌ را با استدلال‌ بشناسند ولي‌ با وجود آن‌كه‌ داراي‌ بينش ‌بودند و نيروي‌ انديشه‌ و دراكه‌ خوبي‌ داشتند اما اين‌ بصيرتشان‌ هم‌ به‌ حالشان ‌سودي‌ نبخشيد زيرا آنان‌ بينش‌ها و انديشه‌هاي‌ خود را فقط صرف‌ ظواهر و مظاهر دنيا كرده‌ و آن‌ را از روي‌ تكبر و عناد، در كار تمييز دادن‌ حق‌ از باطل‌ مصرف ‌نكردند.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3800.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:3801.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:3802.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:3803.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:3804.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:3805.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:3806.txt">آيه  45</a></body></html>آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لاَ يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كرند، لال‌اند، كورند بنابراين، به‌راه‌ نمي‌آيند» يعني: صاحبان‌ اين‌ آتش‌برافروخته‌، پس‌ از خاموش‌شدن‌ آن‌ كر شده‌اند، به‌ طوري‌ كه‌ صداي‌ هيچ‌ آوازدهنده‌اي‌ را كه‌ به‌سوي‌ راه‌ راست‌ فراشان‌ مي‌خواند نمي‌شنوند، گنگ‌ شده‌اند؛ زيرا نمي‌توانند از راه‌ و مقصد خويش‌ بپرسند، كور شده‌اند؛ زيرا راه‌ را نمي‌بينند بنابراين، قادر به‌ بازگشت‌ به‌ راه‌ خويش‌ نيستند. و اين‌ گونه‌ اند اهل‌ نفاقي‌ كه‌ اسلام ‌آورده‌ و سپس‌ كافر شده‌اند.
 
سوره آل عمران آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الِّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه :
«كساني‌ كه‌ به‌ آيات‌ خدا كفر مي‌ورزند و پيامبران‌ را به‌ ناحق‌ مي‌كشند» مراد از آنان ‌در اينجا، مخصوصا يهوديان‌ اند كه‌ برخي‌ از انبياي‌ ماقبل‌‡ را كشتند و به‌جان‌ رسول‌ اكرم ص  نيز سوء قصد نمودند «و مي‌كشند كساني‌ را كه‌ به‌ قسط» يعني‌: به‌عدل‌وداد «امر مي‌كنند از مردم» آنان‌ آمران‌ به‌ معروف‌ و ناهيان‌ از منكرند كه‌ ظالم ‌را از ظلم‌ وي‌ بازمي‌دارند «پس‌ آنان‌ را به‌ عذابي‌ دردناك‌ بشارت‌ ده» بشارت‌: خبرسرورانگيز است‌ و بكارگرفتن‌ آن‌ در خبر بد، به‌ قصد تهديد، تحقير و استهزاء آنهاست‌.
مبرد در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «گروهي‌ از بني‌اسرائيل‌ بودند كه‌ پيامبران‌ به‌ نزدشان‌ آمده‌ و آنان‌ را به‌سوي‌ خداوند دعوت‌ كردند، ولي‌ آنان‌ پيامبران‌ را كشتند، سپس‌ بعد از آن‌ پيامبران، مؤمنان‌ ديگري‌ به‌ مسئوليت‌ دعوت ‌قيام‌ كرده‌ آنها را به‌سوي‌ دين‌ خدا فراخواندند، ولي‌ ايشان‌ را نيز كشتند. پس ‌اين‌ آيات‌ درباره‌ آنان‌ نازل‌ شده‌ است». مراد آيه‌؛ شرمسار ساختن‌ يهوديان ‌منحرف‌ از راه‌ حق‌ تا روز قيامت‌ و تهديد و سرزنش‌ يهودياني‌ است‌ كه‌ در زمان‌ آن‌حضرت‌ص به‌سر مي‌بردند.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ ابوعبيده‌ جراح‌ از رسول‌ خداص پرسيد: «چه‌كسي‌ در روز قيامت‌ عذ