t" href="w:text:3869.txt">آيه  32</a></body></html>سوره روم آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنْ آيَاتِهِ أَن تَقُومَ السَّمَاء وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِّنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنتُمْ تَخْرُجُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آيات‌ او اين‌ است‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ به‌ فرمان‌ او برپايند» يعني: برپايي‌ و برجايي‌ آسمانها و زمين‌ بدون‌ ستونهاي‌ مرئي‌اي‌ كه‌ بر آنها متكي‌ باشند و بدون ‌قرارگاهي‌ كه‌ بر آن‌ جاي‌ و قرار گيرند، از جمله‌ نشانه‌هاي‌ عظيم‌ اراده‌ و قدرت‌ مطلقه‌ خداي‌ سبحان‌ است‌ «سپس‌ چون‌ به‌ صلايي‌ شما را از زمين‌ فراخواند، بناگاه ‌بيرون‌ مي‌آييد» از گورهايتان‌ بدون‌ درنگ‌ و توقف‌ چنان‌كه‌ شخص‌ دعوت‌ شده، مطيع‌ دعوتگر خويش‌ است‌. آري‌! چون‌ خداي‌ سبحان‌ شما را فرامي‌خواند ومي‌گويد: هان‌ اي‌ مردگان‌! از گورهايتان‌ بيرون‌ آييد؛ هيچ‌ كس‌ از پيشينيان‌ و پسينيان‌ باقي‌ نمي‌ماند مگر اين‌ كه‌ بي‌درنگ‌ از گور برخاسته‌ و صحنه‌ رستاخيز را مي‌نگرد. يا مراد اين‌ است: با دميدن‌ اسرافيل‌ در صور از گورها بيرون‌ مي‌آييد.
 
	سوره روم آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌» از تمام‌ مخلوقات‌ «از آن‌ اوست‌» در ملك، در تصرف‌ و در آفرينش‌ و ديگران‌ را هيچ‌ چيز از اين‌ امور در تحت‌ فرمان‌ نيست‌ «همگان‌ فرمانبردار اويند» يعني: همه‌ ـ به‌ رضا يا از روي‌ اضطرار و درماندگي‌ ـ براي‌ پروردگار متعال‌ به‌ طاعت‌ انقياد و فرمان‌پذيري‌ مطيع‌ و به‌ عبوديت‌ و بندگي‌ مقر و معترفند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هر قنوتي‌ در قرآن‌ به‌ معني‌ طاعت‌ است‌».
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ در اين‌ آيات، شش‌ دليل‌ كلي‌ بر ربوبيت‌ و وحدانيت‌ خداي ‌سبحان‌ بيان‌ شده‌ است‌.
 
سوره روم آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَى فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اوست‌ آن‌ كس‌ كه‌ آفرينش‌ را آغاز مي‌كند و باز آن‌ را تجديد مي‌نمايد» بعد از مرگ‌ آن‌؛ به‌ زندگاني‌اي‌ هميشگي‌ «و اين‌ كار بر او آسانتر است‌» مجاهد در توضيح ‌معني‌ آن‌ مي‌گويد: «بازگردانيدن‌ و تجديد حيات، بر خداي‌ عزوجل‌ از آفرينش ‌ابتدايي‌ آسان‌تر است‌ هرچند كه‌ آفرينش‌ ابتدايي‌ و تجديد آن، هر دو بر او آسان ‌مي‌باشد». به‌قولي: مراد اين‌ است‌ كه‌ تجديد و بازگردانيدن‌ آفرينش‌ در ميان‌ خلق ‌آسانتر از آفرينش‌ ابتدائي‌ است، نه‌ در نزد خالق‌ متعال‌ زيرا در پيش‌ قدرت‌ او اين‌همه‌ يكسان‌ است‌ «و مثل‌ اعلي‌» يعني: هر صفت‌ برتر و والاتر بر زبان‌ خلايق‌ و زبان‌ دلايل‌ «در آسمانها و زمين‌ از آن‌ اوست‌» يعني: حق‌ تعالي‌ با اين‌ فرموده‌اش: (وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ) : (و اعاده‌ آفرينش‌ بر او آسانتر است‌) ؛ براي‌ شما در مورد آنچه‌كه‌ در معيارها و مقياسهايتان‌ سهل‌ يا دشوار است‌ مثلي‌ زده‌ است‌ پس‌ اين‌ مثل‌ را عين‌ متمثل‌ ندانيد و نپنداريد كه‌ در پيشگاه‌ قدرت‌ مطلقه‌ وي، آساني‌ و سختي‌اي ‌وجود دارد زيرا كل‌ ممكنات‌ نسبت‌ به‌ قدرت‌ او يكسان‌ است‌ و مثل‌ برتر؛ يعني ‌صفت‌ يگانگي‌ براي‌ اوست‌ پس‌ او را در آسمانها و زمين‌ شبيه‌ و مانندي‌ نيست‌ «و اوست‌ عزيز» پيروزمند در ملكش، توانايي‌ كه‌ هرگز مغلوب‌ نمي‌شود «حكيم‌» است‌ در سخنان‌ و افعال‌ خويش‌.
در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است: «خداوند متعال‌ مي‌فرمايد: فرزند آدم‌ مرا تكذيب‌ كرد درحالي‌كه‌ اين‌ شايسته‌ شأن‌ وي‌ نبود و مرا دشنام‌ داد درحالي‌كه‌ اين‌شايسته‌ شأن‌ وي‌ نبود؛ اما تكذيب‌ وي‌ مرا در اين‌ سخن‌ وي‌ است: خداوند آن‌گونه‌ كه‌ مرا در ابتدا آفريده ‌است، مجددا بازنمي‌گرداند. درحالي‌كه‌ آفرينش‌ اول ‌از اعاده‌ آن‌ بر من‌ آسانتر نيست‌. و اما دشنام‌ دادن‌ وي‌ مرا، در اين‌ سخن‌ وي‌است: (خدا فرزندي‌ برگرفته ‌است‌) «بقره‌/116» درحالي‌كه‌ من‌ يگانه‌ بي‌نياز هستم، كسي‌ كه: (نه‌ فرزند آورد و نه‌ از كسي‌ زاييده‌ شده‌ است‌ و هيچ‌كس‌ براي‌ او همتا نيست‌) «اخلاص‌ / 4 ـ 3»».
ابن‌ابي‌حاتم‌ از عكرمه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌است‌ كه‌ گفت: كفار از طرح‌ مسئله‌ زنده‌ كردن‌ مردگان، در شگفتي‌ و حيرت‌ فرورفتند پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
سوره روم آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ ضَرَبَ لَكُم مَّثَلاً مِنْ أَنفُسِكُمْ هَل لَّكُم مِّن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن شُرَكَاء فِي مَا رَزَقْنَاكُمْ فَأَنتُمْ فِيهِ سَوَاء تَخَافُونَهُمْ كَخِيفَتِكُمْ أَنفُسَكُمْ كَذَلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند براي‌ شما از خودتان‌ مثلي‌ زده‌است‌» يعني: چنان‌ مثلي‌ زده‌ است‌ كه‌ برگرفته‌ و برآمده‌ از خودتان‌ است‌ زيرا اين‌ مثل‌ نزديكترين‌ چيز به‌ اذهان‌ شما بر بطلان‌ شرك‌ است: «آيا در آنچه‌ به‌ شما روزي‌ داده‌ايم، از آنچه‌ كه‌ يمين‌هايتان‌ مالك‌ آن‌ شده‌ است‌ شريكاني‌ داريد كه‌ در آن‌ برابر و يكسان‌ باشيد» يعني: آيا شما براي ‌خودتان‌ مي‌پسنديد كه‌ غلامان‌ و كنيزانتان‌ در تصرف‌ اموالي‌ كه‌ به‌ شما روزي ‌داده‌ايم، با شما برابر و يكسان‌ بوده‌ و در اين‌ اموال‌ با شما مشاركت‌ داشته‌ باشند، بي‌ آن‌كه‌ هيچ‌ فرقي‌ ميان‌ شما و آنان‌ باشد؟ «و همانطور كه‌ شما از يك‌ديگر بيم‌ داريد از آنها بيم‌ داشته‌ باشيد؟» يعني: چنان‌كه‌ از افراد آزاد شريك ‌مال‌ خود، بيمناكيد و حساب‌ مي‌بريد، از آنان‌ هم‌ بيمناك‌ بوده‌ و ملاحظه‌ آنان‌ را داشته ‌باشيد؟ لابد آنان‌ در پاسخ اين‌ سؤال‌ مي‌گويند: نه‌! نمي‌پسنديم‌ كه‌ با بردگانمان‌ يكسان‌ باشيم‌! پس‌ چون‌ شركت‌ ميان‌ بردگان‌ و سرورانشان‌ در چيزي‌ كه‌ سروران‌ مالك‌ آن‌ هستند، باطل‌ شد در حالي‌ كه‌ غلامان‌ و كنيزان‌ با آنان‌ در بشريت‌ همانند و همسانند، قطعا شركت‌ ميان‌ خداي‌ عزوجل‌ و يكي‌ از مخلوقاتش ‌نيز باطل‌ و بي‌اساس‌ است‌ زيرا از يك‌سو خلق، همگي‌ بندگان‌ خداوند متعال ‌هستند و از سوي‌ ديگر ميان‌ او و بندگانش‌ هيچ‌گونه‌ همانندي‌ و مشابهتي‌ نيست‌. آري‌! درحالي‌كه‌ شما تساوي‌ ميان‌ خود و برده‌ خويش‌ را نمي‌پسنديد پس‌ چگونه‌ اين‌ تساوي‌ را براي‌ رب‌الارباب‌ و مالك‌ بي‌چون‌ همه‌ آزادان‌ و بردگان‌ مي‌پسنديد و برخي‌ از بندگان‌ وي‌ را براي‌ وي‌ شريك‌ قرار مي‌دهيد؟ «بدين‌سان‌ آيات‌ خود را براي‌ خردورزان‌ به‌روشني‌ بيان‌ مي‌ك