ف‌آوري‌ رسول‌اكرم‌ص به ‌مدينه، استقبال‌ كنندگان‌ در جلوي‌ روي‌ آن‌ حضرت‌ ص طبل‌ زدند و ابوبكر(رض) خواست‌ تا از آن‌ جلوگيري‌ كند اما آن‌ حضرت‌ ص فرمودند: «اي‌ ابابكر! بگذار طبل‌ بزنند تا يهوديان‌ بدانند كه‌ دين‌ ما فراخ‌ و آسان‌ است‌» ([1]). 
گفتني‌ است‌ كه‌ از ابوحنيفه، شافعي‌ و احمدبن‌حنبل‌ رحمهم‌الله قول‌ به‌ مكروه‌ بودن‌ غنا (آوازخواني‌) نقل‌ شده‌ است‌. ولي‌ از زدن‌ دف‌ (دايره‌) در مجالس‌ نكاح‌ وعروسي‌ باكي‌ نيست‌.
 
[1]- شايسته مسلمانان است كه هنگام رویارویی با دشمنان با قلوبشان رو به درگاه الهی آورند و از او درخواست یاری وپیروزی کنند و شکی نیست که قلب با این کار آرامش و قوت کامل می گیرد, آنچنانکه خداوند در سوره ی انفال می فرماید : ﭧﭨ (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُواْ وَاذْكُرُواْ اللّهَ كَثِيراً لَّعَلَّكُمْ تُفْلَحُونَ ‏)الأنفال: ٤٥. در ضمن برپا کردن طبل و موسیقی هنگام نبرد وجنگ سنت مشرکین است وهیچ جایگاهی در اسلام ندارد. وبر مسلمین واجب است که از مشرکین تقلید نکنند وآنها را سرمشق والگوی خود قرار ندهند , بلکه باید بر اساس دستورات خداوند حکیم و رسولش انجام وظیفه کنند.
ثانیا: مساله ی استقبال اهل مدینه از رسول الله صلی الله علیه وسلم با خواندن شعر طلع البدر علینا از لحاظ اسنادی ثابت نیست. امام بیهقی در کتاب دلائل النبوه با سندی معضل روایت کرده است, با وجود اینکه در این روایت به زدن دف وخواندن اناشید هیچ اشاره ای نشده است. حافظ ابن حجر نیز این حدیث را در فتح الباری تضعیف کرده است. (مصحح)

سوره آل عمران آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَراً وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوَءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَاللّهُ رَؤُوفُ بِالْعِبَادِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ هركسي‌ آنچه‌ كار نيك‌ به‌جاي‌ آورده‌ و آنچه‌ بدي‌ مرتكب‌ شده، حاضر شده ‌مي‌يابد و آرزو مي‌كند: كاش‌ ميان‌ او و آن» كارهاي‌ بد «فاصله‌اي‌ دور بود» حسن‌مي‌گويد: «هر يك‌ از شما در آخرت‌ دوست‌ دارد كه‌ هرگز با عمل‌ بد خويش ‌روبرو نشود، اما در دنيا حال‌ برعكس‌ است‌ و او از گناه‌ خويش‌ لذت‌ مي‌برد». علت‌ تكرار عبارت‌: «و خداوند شما را از خودش‌ برحذر مي‌دارد» كه‌ در آيه‌ (28) نيز آمده، تأكيد بر اين‌ هشدار است‌ تا اين‌ هشدار بزرگ، هميشه‌ آويزه‌ گوش‌ و هوش‌ مؤمنان‌ باشد و فراموششان‌ نگردد ولي‌ حق‌ تعالي‌ درعين‌حال، از روي‌ لطف ‌و مهرباني‌اي‌ كه‌ بر بندگانش‌ دارد، اين‌ تهديد شديد و هشدار سخت‌ را به‌ رأفت‌ خويش‌ پيوسته‌ مي‌گرداند: «و خدا به‌ بندگانش‌ رئوف‌ است» حسن‌ بصري‌ مي‌گويد: «از رأفت‌ حق‌ تعالي‌ بربندگان‌ است‌ كه‌ آنان‌ را از كيفر خويش‌ برحذر مي‌دارد». بعضي‌ در معني‌ آن‌ مي‌گويند: خداوند متعال‌ به‌ خلقش‌ رئوف‌ و مهربان‌ است، پس ‌دوست‌ دارد كه‌ آنان‌ بر راه‌ مستقيم‌ و دين‌ قويمش‌ پايدار و پيرو پيامبر گرامي‌اش ‌باشند.
 
سوره لقمان آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِراً كَأَن لَّمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْراً فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ بر او آيات‌ ما خوانده‌ شود» يعني: چون‌ آيات‌ قرآن‌ بر اين‌ شخص ‌استهزاكننده‌ و خريدار لهو خوانده‌ شود؛ «مستكبرانه‌ روي‌ بر مي‌گرداند» يعني: از آيات‌ قرآن‌ اعراض‌ مي‌كند درحالي‌كه‌ سخت‌ غرق‌ تكبر است‌ و خود را برتر از آن ‌مي‌پندارد كه‌ به‌ آيات‌ آن‌ گوش‌ فرادهد «چنان‌كه‌ گويي‌ آن‌ را نشنيده ‌است‌» با آن‌كه ‌آن‌ را شنيده‌ است‌ «گويي‌ در دو گوش‌ وي‌ وقري‌ است‌» وقر: سنگيني‌ يا ناشنوايي‌ است‌ «پس‌ او را به‌ عذابي‌ دردناك‌ مژده‌ بده‌» يعني: به‌ او خبر بده‌ كه‌ در روز قيامت ‌عذابي‌ سخت‌ دردناك‌ در پيش‌ دارد.
	سوره لقمان آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند» به‌ خدا(ج) و پيامبرانش‌ و روز آخرت‌ «و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند» همان‌ كارهايي‌ كه‌ بدان‌ مأمور شده‌اند «براي‌ آنان‌ باغهاي ‌پر ناز و نعمت‌ است‌» در آخرت، كه‌ در آنها از انواع‌ لذتهاي‌ شادي‌بخش‌؛ اعم‌ از خوردني‌ها، آشاميدني‌ها، پوشيدني‌ها، مسكن‌ها، وسايل‌ سواري‌ و غيره ‌نعمتهايي‌ كه‌ هرگز در اذهانشان‌ هم‌ خطور نكرده ‌است، بهره‌مند و متنعم‌ مي‌شوند.
	سوره لقمان آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ خَالِدِينَ فِيهَا وَعْدَ اللَّهِ حَقّاً وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏ 
«كه‌ در آن‌ جاودانه‌اند» نه‌ هرگز در آن‌ فنا مي‌گردند و نه‌ هرگز از آن‌ بيرون ‌آورده‌ مي‌شوند «وعده‌ خداوند حق‌ است‌» يعني: خداوند (ج) اين‌ وعده‌ را داده ‌است‌ و وعده‌ او حق‌ و راست‌ است‌ و هيچ‌ خلافي‌ در آن‌ نيست‌ «و اوست ‌عزيز» كه‌ هيچ‌ غالب‌ شونده‌اي‌ بر وي‌ غلبه‌ نمي‌كند «حكيم‌» و فرزانه‌ است‌ در تمام‌ كارها و سخنانش‌.
 
	سوره لقمان آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَن تَمِيدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آسمانها را بدون‌ ستونهايي‌ كه‌ ببينيد، آفريد» از اين‌ تعبير مي‌توان‌ چنين‌ برداشت ‌كرد كه‌ آسمانها داراي‌ ستونهايي‌ هستند اما ما اين‌ ستونها را نمي‌بينيم‌ و براي‌ ما قابل‌ رؤيت‌ نيست‌. همچنين‌ جايز است‌ كه‌ معني‌ چنين‌ باشد: آسمانها داراي ‌ستوني‌ نيست‌؛ نه‌ مرئي‌ و نه‌ غير مرئي‌. بنا بر تفسير اول‌ كه‌ تفسير ابن‌ عباس، مجاهد و عكرمه‌ است، اشاره‌ به‌ ستونهاي‌ غيرمرئي، همان‌ اشاره‌ به‌ قانون‌ جاذبه‌ است‌ كه‌ در عصر جديد مظاهر آن‌ شناخته‌ شده‌ است‌. «و در زمين‌ كوههاي‌ استوار بيفگند» رواسي: كوههاي‌ راسخ‌ و استوار است‌ «تا شما را نجنباند» يعني: حق‌ تعالي‌ با كوههايي‌ كه‌ بر زمين‌ پي‌افگند و آنها را بر پشت‌ زمين‌ استوار گردانيد، زمين‌ را مستقر و ثابت‌ گردانيد تا حركت‌ آن‌ به‌گونه‌اي‌ با جنبش‌ و تكان‌ همراه‌ نباشد كه‌ آرامش‌ و استقرار را از شما سلب‌ كند. اين‌ حقيقتي‌ است‌ كه‌ پيشرفتهاي‌ علمي ‌در عصر ما، معناي‌ گسترده‌ آن‌ را روشن‌ كرده‌ است‌ «و در آن‌ از هرگونه‌ جنبنده‌اي ‌پراكند» يعني: از هر نوعي‌ از انواع‌ جنبندگان‌ و جانوران‌ در زمين‌ آفريد به‌طوري‌كه‌ اشكا