ن‌ است‌ كه‌ مدت ‌شيرخوارگي‌ حرام‌كننده‌ (حرمت‌ رضاعي‌) سي‌ ماه‌ مي‌باشد اما ساير فقها آن‌ را دو سال‌ مي‌دانند.
«به‌ او سفارش‌ كرديم‌ كه‌ براي‌ من‌ و پدر و مادرت‌ شكر گزار باش‌» اين‌ مضمون ‌سفارش‌ خداوند (ج) در حق‌ پدر و مادر است‌ كه‌ در آغاز آيه‌ آن‌ را ذكر كرد. حق‌ تعالي‌ با ذكر مشقت‌هايي‌ كه‌ مادر براي‌ فرزندش‌ مي‌كشد، در ميان‌ مضمون ‌سفارش‌ فاصله‌ قرار داد تا حق‌ بزرگ‌ ويژه‌ مادر را به‌ ياد فرزندان‌ آورد و نيز شكرگذاري‌ از پدر و مادر را با شكر گزاري‌ از خودش‌ مقرون‌ ساخت‌ تا به‌ حق‌ والاي ‌آنها توجه‌ دهد «و بازگشت‌ به‌سوي‌ من‌ است‌» نه‌ به‌سوي‌ غير من‌ پس‌ بنگر كه‌ آيا به‌راستي‌ سفارشم‌ را به‌جا آورده‌اي‌ يا خير؟
و از آنجا كه‌ مادر در معرض‌ سه‌ مرحله‌ پياپي‌ از مشقت‌ و سختي، يعني‌ دوران‌ بارداري، دوران‌ شيردهي‌ و وضع‌ حمل‌ قرار دارد لذا سه‌چهارم‌ نيكي‌ فرزند براي ‌وي‌ و يك‌چهارم‌ باقي‌مانده‌ براي‌ پدر قرار داده‌ شده ‌است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف ‌آمده ‌است: رسول‌ خدا ص به‌ مردي‌ كه‌پرسيد: چه‌كسي‌ به‌ نيكي‌ بر من‌ ذي‌حق‌تر است‌؟ فرمودند: «مادرت‌». بار ديگر آن‌ مرد پرسيد: بعد از وي‌ چه‌كسي ‌ذي‌حق‌تر است‌؟ فرمودند: «مادرت‌». همين‌گونه‌ آن‌ حضرتص تا بار چهارم ‌اين‌ جمله‌ را در پاسخ‌ وي‌ تكرار كردند و باز پرسيد: بعد از وي‌ چه‌كسي‌؟ اين‌بار فرمودند: «پدرت‌».
	سوره لقمان آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن جَاهَدَاكَ عَلى أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفاً وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر كوشش‌ كردند» پدر و مادرت‌ با تمام‌ تلاش‌ و توان‌ خود «كه‌ تو را وادارند به‌ اين‌ كه‌ چيزي‌ را شريك‌ من‌ گرداني‌ كه‌ بدان‌ علم‌ نداري‌» يعني: علم‌ نداري‌ به‌ اين‌ كه ‌آن‌ چيز به‌حق‌ شريك‌ من‌ است‌ «پس، از آنان‌ اطاعت‌ نكن‌» در اين‌ امر و اين ‌كوشش‌ آنان‌ را ناكام‌ گردان‌ ولي‌ باز هم‌ اين‌كار، تو را از نيكي‌ به‌ آنها در دنيا بازندارد به‌ همين‌ جهت‌ فرمود: «و با آنان‌ در دنيا به‌ نيكي‌ مصاحبت‌ كن‌» با در پيش ‌گرفتن‌ شيوه‌ احسان‌ به‌ آنان‌؛ هرچند بكوشند تا تو را به‌ شرك‌ وادارند «و از راه‌ كسي‌ پيروي‌ كن‌ كه‌ به‌سوي‌ من‌» با توبه‌ و اخلاص‌ «بازگشته‌ است‌» از بندگان‌ صالح‌ و شايسته‌ من‌. يعني‌ از راه‌ مؤمنان‌ پيروي‌ كن، نه‌ از راه‌ باطل‌ پدر و مادرت‌ «سپس ‌بازگشت‌ شما به‌سوي‌ من‌ است‌» نه‌ به‌سوي‌ غير من‌ «پس‌ شما را آگاه‌ مي‌سازم‌» يعني: به‌ شما در هنگام‌ بازگشتتان‌ به‌سوي‌ من‌ خبر مي‌دهم‌ «از آنچه ‌مي‌كرديد» از خير و شر پس‌ هر عمل‌كننده‌اي‌ را در برابر عملش‌ جزا مي‌دهم‌.
قول‌ مختار در نزد مفسران‌ اين‌ است‌ كه: اين‌ دو آيه‌ از كلام‌ خداي‌ سبحان ‌مي‌باشد كه‌ به‌عنوان‌ سخن‌ معترضه‌اي‌ در ميان‌ سفارشهاي‌ لقمان‌ به‌ پسرش ‌آمده ‌است‌.
سپس‌ خداوند متعال‌ به‌ بقيه‌ سخنان‌ لقمان‌ براي‌ فرزندش‌ در پند دادن‌ به‌ وي‌ پرداخته‌ و مي‌فرمايد:
 
سوره آل عمران آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمدص! به‌ مدعيان‌ دوستي‌ من‌ «اگر خدا را دوست‌ داريد» يعني‌: اگر به‌حق‌ در ادعاي‌ محبت‌ خداوند(ج) صادق‌ و راستگو هستيد «پس، از من‌پيروي‌ كنيد» در راه‌ اسلام‌ زيرا شما مي‌دانيد كه‌ من‌ پيامبر بر حق‌ خداوند(ج) هستم ‌«تا خدا دوستتان‌ بدارد و گناهانتان‌ را بر شما بيامرزد و خداوند آمرزنده‌ مهربان‌ است» لذا محبت‌ خداوند(ج) بر بندگان، اثر پيروي‌ آنان‌ از پيامبرص و فرمانبرداري‌ از وي ‌است‌ و اثر محبت‌ خدا(ج) بر بنده، انعام‌ وي‌ بر او به‌ آمرزش‌ و فضل‌ و رحمت ‌مي‌باشد. ابن‌كثير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ كريمه، حكمي‌ است‌ عليه‌ كساني‌ كه‌ ادعاي‌ محبت‌ خدا(ج) را دارند، اما رهرو طريقه‌ محمديص نيستند». پس‌ چنين‌ كساني ‌در واقع‌ امر در ادعايشان‌ دروغگو هستند تا آن‌گاه‌ كه‌ در همه‌ گفتار و كردارخويش، از شريعت‌ محمدي‌ و دين‌ نبويص پيروي‌ كنند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ كاري‌ بكند كه‌ مطابق‌ با شريعت‌ ما نباشد، آن‌ كار مردود است».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ از حسن‌ بصري: روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ گفت‌: در زمان‌ رسول‌ خداص مردمي‌ بودند كه‌ مي‌گفتند: اي‌ محمد! سوگند به‌ خداوند كه‌ ما ذات‌ متعال‌ او را دوست‌ مي‌داريم‌. همان‌ بود كه‌ حق‌ تعالي‌ نازل‌ فرمود: (بگو: اگر خدا را دوست‌ داريد، از من‌ پيروي‌ كنيد...).
 
سوره لقمان آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ يَا بُنَيَّ إِنَّهَا إِن تَكُ مِثْقَالَ حَبَّةٍ مِّنْ خَرْدَلٍ فَتَكُن فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّمَاوَاتِ أَوْ فِي الْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ فرزندم‌! بدان‌ كه‌ اگر آن‌» يعني: اگر گناه‌ يا عمل‌ تو «همسنگ‌ دانه‌ خردلي ‌باشد» كه‌ ريزترين‌ دانه‌هاست‌ به‌ طوري‌كه‌ سنگيني‌ آن‌ با حس‌ دريافته‌ نمي‌شود و ترازويي‌ را به‌ تكان‌ وا نمي‌دارد «آن‌گاه‌ در دل‌ تخته‌سنگي‌ باشد» يعني: عملت‌ در پنهان‌ترين‌ و محفوظترين‌ مكاني‌ قرار گرفته‌ باشد «يا در آسمانها يا در زمين ‌باشد» يعني: يا در هرجايي‌ از اماكن‌ آسمانها و زمين‌ قرار داشته‌ باشد «خداوند آن‌را مي‌آورد» يعني: آن‌ را حاضر مي‌گرداند و انجام‌دهنده‌ آن‌ را برابر آن‌ مورد محاسبه‌ قرار مي‌دهد «بي‌گمان‌ خداوند لطيف‌ است‌» و باريك‌بين‌ پس‌ هيچ‌ كار نهاني‌اي‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند بلكه‌ علم‌ وي‌ به‌ هر امر نهاني‌اي‌ مي‌رسد «و خبير» است‌ به‌ هرچيز لذا هيچ‌ چيز از معرض‌ آگاهي‌ وي‌ ناپديد نمي‌شود.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «اگر يكي‌ از شما در دل‌ صخره‌ سنگي‌ سخت‌ كه‌ نه‌ آن‌ را دري‌ است‌ و نه‌ روزنه‌اي، عملي‌ انجام‌ دهد، بي‌گمان‌ عمل‌ وي‌ ـ هر چه‌ باشد ـ براي‌ مردم‌ بيرون‌ آورده‌ مي‌شود».
 
	سوره لقمان آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ يَا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلَاةَ وَأْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَانْهَ عَنِ الْمُنكَرِ وَاصْبِرْ عَلَى مَا أَصَابَكَ إِنَّ ذَلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ فرزندم‌! نماز را برپا دار و به‌ معروف‌ امر و از منكر نهي‌ كن‌ و بر آنچه‌ كه‌ به‌ تو رسد» از آزار و اذيت‌ در برابر امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر،