ني‌اي‌ را بشنويد، هر ديدني‌اي‌ را ببينيد و هر دريافتني‌اي‌ را درك‌ و تعقل‌ كنيد و بفهميد، ليكن‌ شما: «چه‌ اندك‌ شكر مي‌گزاريد» اين‌ نيروهايي‌ را كه‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ شما ارزاني‌ كرده‌است‌! و شكر آنها اين‌ است‌ كه‌ در طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ كار گرفته‌ شوند نه‌ در معصيت‌ وي‌ اما شما بسيار اندك‌ اين‌ گونه‌ مي‌كنيد.
 
سوره سجدة آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا أَئِذَا ضَلَلْنَا فِي الْأَرْضِ أَئِنَّا لَفِي خَلْقٍ جَدِيدٍ بَلْ هُم بِلِقَاء رَبِّهِمْ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» كافران‌ در مقام‌ انكار معاد «آيا وقتي‌ در زمين‌ ناپديد شديم‌» يعني: وقتي‌ به‌ اندرون‌ خاك‌ تيره‌ زمين‌ رفته، از چشمها غايب‌ و ناپديد و گم‌ وگور شديم‌ و اجزاي‌ وجودمان‌ متلاشي‌ و به‌ خاك‌ تبديل‌ شد «آيا باز آفرينش‌ نويني‌ خواهيم‌ يافت‌» يعني: آيا مجددا برانگيخته‌ و زنده‌ خواهيم‌ شد؟ اين‌ بسي‌ بعيد از تصور است‌. آري‌! اين‌ امر نسبت‌ به‌ ظرفيت‌ توانايي‌هاي‌ قاصر آنان‌ بعيد است، نه‌ نسبت ‌به‌ قدرت‌ ذات‌ متعالي‌ كه‌ آنان‌ را از كتم‌ عدم‌ آفريد و بدين‌ جهت‌ فرمود: «بلكه ‌آنان‌ به‌ لقاي‌ پروردگارشان‌ كافرند» يعني: آنان‌ از روي‌ مكابره‌ و عناد، منكر ديدار حق‌ تعالي‌ هستند.
 
	سوره سجدة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يَتَوَفَّاكُم مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» در بيان‌ حقيقت‌ آنچه‌ كه‌ پيش‌ روي‌ دارند: «ملك‌الموت‌» يعني: فرشته‌ مرگ‌ كه‌ همانا عزرائيل‌(ع) است‌ و او همكاران‌ و گماشتگاني‌ دارد «روح‌ شما را مي‌گيرد كه‌ بر شما گمارده‌ شده ‌است‌» يعني: عزرائيل‌(ع) بر گرفتن‌ ارواحتان‌ در هنگام ‌به‌ سر رسيدن‌ اجل‌هايتان‌ گمارده‌ شده‌ است‌ «آن‌گاه‌» با رستاخيز و حشرونشر «به‌سوي‌ پروردگارتان‌ بازگردانده‌ مي‌شويد» نه‌ به‌سوي‌ غير وي‌ پس‌ شما را در برابر اعمالتان‌ جزا مي‌دهد. و اين‌ است‌ معناي‌ لقاي‌ الهي‌. در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است‌ كه ‌همكاران‌ ملک الموت، ارواح‌ را از ساير قسمتهاي‌ بدن‌ بيرون‌ مي‌كشند تا آن‌كه‌ چون‌ روح‌ به‌ حلقوم‌ رسيد، خود عزرائيل‌ آن‌ را مي‌گيرد. مجاهد مي‌گويد: «زمين ‌مانند طشتي‌ تحت‌ اشراف‌ و احاطه‌ ملک الموت‌ قرار داده‌ شده‌ است، به‌طوري‌ كه ‌هرگاهي‌ بخواهد، هر روحي‌ را از آن‌ مي‌گيرد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ نقل‌ از ابن‌عطيه‌ آمده‌ است: «خداي‌ سبحان‌ خود ارواح‌ حيوانات‌ را مي‌ستاند، نه‌ فرشته ‌مرگ‌». گويي‌ حق‌ تعالي‌ حياتشان‌ را بي‌هيچ‌ واسطه‌اي‌ نابود مي‌كند و همچنين ‌است‌ كار جان‌ستاني‌ بني‌آدم، با اين‌ تفاوت‌ كه‌ در بني‌آدم‌ فرشته‌ مرگ‌ وكيل‌ و واسطه‌ گرفتن‌ جان‌ است‌.
روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ چون‌ خداوند(ج) ملك‌الموت‌ را به‌ گرفتن‌ جانها موكل ‌گردانيد، او گفت: «پروردگارا! به‌ من‌ مأموريتي‌ سپرده‌اي‌ كه‌ به‌خاطر آن‌ پيوسته ‌از من‌ به‌ بدي‌ ياد مي‌شود و بني‌آدم‌ مرا دشنام‌ مي‌دهند. خداوند متعال‌ فرمود: من ‌براي‌ مرگ‌ علل‌ و اسبابي‌ از امراض‌ و آفات‌ قرار مي‌دهم‌ كه‌ بني‌آدم‌ مرگ‌ را به ‌آنها نسبت‌ دهند و كسي‌ تو را جز به‌ خير ياد نكند».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:3956.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:3957.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:3958.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:3959.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:3960.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:3961.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:3962.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:3963.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:3964.txt">آيه  20</a></body></html>سوره سجدة آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُؤُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحاً إِنَّا مُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بنگري‌» اي‌ محمد ص! يا اي‌ انسان‌! «هنگامي‌ را كه‌ مجرمان‌» يعني‌ كافراني‌ كه‌ گفتند: آيا چون‌ در زمين‌ ناپديد شديم، مجددا زنده‌ خواهيم ‌شد؛ «پيش‌ پروردگارشان‌ سرهايشان‌ را به‌زير افگنده ‌باشند» از شرمندگي‌ و پشيماني‌ بر آنچه‌ كه‌ در دنيا از شرك‌ و نافرماني‌ وي‌ مرتكب‌ گرديده‌اند. آري‌! اگر اين‌ صحنه ‌را در هنگام‌ محاسبه‌ آنان‌ ببيني، قطعا صحنه‌ شگفت‌آوري‌ را ديده‌اي‌. آن‌گاه‌ كه ‌مي‌گويند: «پروردگارا! ديديم‌» هم‌اكنون‌ آنچه‌ را كه‌ قبلا تكذيب‌ مي‌كرديم‌ ودروغ‌ مي‌انگاشتيم‌ «و شنيديم‌» آنچه‌ را كه‌ در دنيا منكرش‌ بوديم‌. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌راستي‌ هشدارت‌ را ديديم‌ و تصديق‌ پيامبرانت‌ را شنيديم‌. اما هنگامي ‌ديدند و شنيدند كه‌ ديدن‌ و شنيدن‌ به‌ حالشان‌ هيچ‌ سودي‌ ندارد. «پس‌ ما را بازگردان‌» به‌سوي‌ دنيا «تا عمل‌ كنيم‌» اعمال‌ «شايسته‌» را؛ چنان‌كه‌ به‌ ما دستور داده‌اي‌ «ما بي‌گمان‌ يقين‌ كرده‌ايم‌» هم‌اكنون‌ به‌ آنچه‌ كه‌ محمد ص از دعوت‌ حق ‌آورده‌ بود.
چنين‌ است‌ كه‌ خود را در همچو زماني‌ به‌ بودن‌ از اهل‌ يقين‌ وصف‌ مي‌كنند، به ‌اميد اين‌ كه‌ خواسته‌شان‌ در بازگردانيدن‌ به‌سوي‌ دنيا برآورده ‌شود در حالي‌ كه‌ اين ‌امكان‌ هرگز به‌ آنان‌ داده‌ نمي‌شود و اگر هم‌ به‌ دنيا بازگردانيده‌ شوند، مجددا به‌همان‌ انديشه‌ها و كارهايي‌ بازمي‌گردند كه‌ از آن‌ نهي‌ شده‌ بودند و قطعا در اين ‌ادعا كه‌ اگر به‌ دنيا بازگردانيده‌ شوند خوب‌ عمل‌ خواهند كرد، دروغگويند ـ چنان‌كه‌ بيان‌ اين‌ امر در آيات‌ ديگري‌ آمده‌ است‌.
 
سوره سجدة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ شِئْنَا لَآتَيْنَا كُلَّ نَفْسٍ هُدَاهَا وَلَكِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّي لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ الْجِنَّةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر مي‌خواستيم‌ حتما به‌ هر كسي‌ هدايتش‌ را مي‌داديم‌» در دنيا لذا تمام‌ مردم ‌را جبرا هدايت‌ مي‌كرديم، به‌طوري‌كه‌ احدي‌ از آنان‌ كافر نمي‌شد «ليكن‌ اين‌ قول‌ از جانب‌ من‌ ثابت‌ شده ‌است‌» يعني: حكم‌ من‌ بر اين‌ امر پيشي‌ گرفته‌ و قضا و فيصله‌ من‌ صادر شده‌ و تحقق‌ يافته‌ است‌ ؛ «كه‌ هرآينه‌ جهنم‌ را از همه‌ جن‌ و انس‌ پر مي‌سازم‌» اين‌ همان‌ قول‌ و حكمي‌ است‌ كه‌ از جانب‌ من‌ واجب‌ و ثابت‌ شده‌ و بر بندگان‌ من‌ محقق‌ شده‌ است‌ و قضا و فيصله‌ من‌ بر آن‌ نافذ مي‌گردد زيرا من‌ به‌ علم ‌ازلي‌ خويش‌ دانسته‌ام‌ كه‌ اين‌ دوزخيان‌ به‌ اراده‌ و اختيار خود، راه‌ انكار و تكذيب ‌را در پيش‌ گرفته‌ و از اهل‌ شقاوت‌ مي‌گردند.
 
	سوره سجدة آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ فَذُوقُوا بِمَا نَسِيتُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ 