دند، ديدم، او مردي‌ بود درازقامت‌ با موهاي‌ مجعد، گويي‌ از مردان‌ قبيله‌ شنوده‌ است‌». به‌قولي ‌ديگر معناي‌ آيه‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! از لقاي‌ موسي‌(ع) در قيامت‌ در شك‌ نباش‌ زيرا قطعا او را در قيامت‌ ملاقات‌ خواهي‌ كرد. ولي‌ قول‌ اول‌ به‌ سياق ‌سوره‌ نزديكتر است‌. «و آن‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ هدايتي‌ گردانيديم‌» يعني: تورات‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ رهنمود و مايه‌ هدايتي‌ قرار داديم‌ چنان‌كه‌ قرآن‌ را براي‌ امت ‌محمد ص.
 
	سوره سجدة آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آنان‌ چون‌ صبر ورزيدند» يعني: از برخي‌ از بني‌ اسرائيل‌ به‌سبب‌ صبر و پايداريشان‌ بر دشواريهاي‌ تكليف‌ و هدايت‌ مردم‌ «و» به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ «به ‌آيات‌» تنزيلي‌ «ما يقين‌ داشتند» و در آنها بسيار تدبر مي‌كردند و مي‌دانستند كه ‌آيات‌ ما حق‌ است‌ آري‌! به‌ اين‌ دو سبب‌ از آنها «ائمه‌اي‌ قرار داديم‌» يعني: رهبران‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ در امور دين‌ خويش‌ به‌ آنها اقتدا مي‌كنند. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌ خاطر صبر و شكيبايي‌ برخي‌ از بني‌اسرائيل‌ در برابر لذايذ دنيا، آنها را ائمه‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ «كه‌ به‌ فرمان‌ ما هدايت ‌مي‌كنند» يعني: آن‌ پيشوايان‌ با احكام‌ و مواعظي‌ كه‌ به‌ فرمان‌ ما از تورات‌ بر مردم ‌القا مي‌كنند، آنان‌ را به‌سوي‌ هدايت‌ فرامي‌خوانند. ابن‌ كثير به‌ نقل‌ از يكي‌ از علما مي‌گويد: «از اين‌ آيه‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ مي‌رسيم‌ كه‌ مي‌توان‌ با صبر و يقين، به‌ امامت ‌در دين‌ دست‌ يافت‌».
 
	سوره آل عمران آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنثَى وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالأُنثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وِإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ فرزندش‌ را بزاد، گفت‌: پروردگارا! هرآينه‌ من‌ دختر زاده‌ام» حنه‌ زن ‌عمران‌ از زادن‌ فرزند دختر افسوس‌ خورد و محزون‌ شد زيرا آنچه‌ را اميدوار بود ونزد خود فكر و برنامه‌ريزي‌ كرده‌ بود ـ يعني‌ زادن‌ فرزند پسر ـ محقق‌ نگشته‌ بود «و خدا به‌ آنچه‌ او زاييد، داناتر است» اين‌ از كلام‌ خداي‌ سبحان‌ بر سبيل ‌بزرگداشت‌ شأن‌ آن‌ نوزاد دختر ـ يعني‌ مريم‌ ـ و اعلام‌ اين‌ حقيقت‌ به‌ مادرش‌ هست‌ كه‌: نبايد از زادن‌ دختر، محزون‌ و متأثر باشد، چه، پروردگار به‌زودي‌ اين‌دختر وي‌ و فرزندش‌ ـ عيسي‌(ع) ـ را آيت‌ و نشانه‌اي‌ براي‌ همه‌ جهانيان‌ خواهدگردانيد «و پسر مانند دختر نيست» اين‌ از سخن‌ مادر مريم‌ و دنباله‌ اظهار حسرت‌ وحزنش‌ مي‌باشد. يعني‌: پسري‌ را كه‌ براي‌ نذر شايستگي‌ داشت‌ و من‌ مي‌خواستم‌ كه‌ خادم‌ مسجدالاقصي‌ باشد، مانند دختر نيست‌ كه از نظر نيرومندي‌ و از جهاتي‌ديگر، براي‌ اين‌ خدمتگزاري‌ آمادگي‌ كامل‌ ندارد «و من‌ نامش‌ را مريم‌ نهادم» مريم‌ به‌ زبان‌ عبري، يعني‌: خدمتكار پروردگار. ابن‌ كثير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌كريمه، دليل‌ بر جايز بودن‌ نامگذاري‌ فرزند در روز تولد وي‌ است». چنان‌كه‌ اين‌حكم‌ در سنت‌ نيز ثابت‌ شده‌ است‌ زيرا در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌خداص فرمودند: «امشب‌ فرزندي‌ برايم‌ متولد شد كه‌ او را به‌ نام‌ پدرم، ابراهيم‌ نام‌ نهادم».
آن‌گاه‌ مادر مريم‌ به‌ دعاي‌ خويش‌ چنين‌ ادامه‌ داد: «و هر آينه‌ من، او و نسل‌ وي ‌را از شر شيطان‌ ملعون‌ در پناه‌ تو مي‌كنم» تا شيطان‌ بر اغوا نمودن‌ او و فرزندانش‌ قادر نباشد. و خداوند(ج) اين‌ دعايش‌ را مستجاب‌ گردانيد زيرا در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌: «هيچ‌ نوزادي‌ نيست‌ مگر اين‌ كه‌ شيطان‌ او را در هنگام‌ ولادتش ‌مساس‌ مي‌كند، جز مريم‌ و پسرش».
 
سوره سجدة آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ پروردگار تو روز قيامت‌ ميانشان‌» يعني: ميان‌ مؤمنان‌ و كفار، يا ميان ‌پيامبران‡ و امت‌هايشان‌ «داوري‌ مي‌كند، در آنچه‌ با يك‌ديگر در باره‌ آن‌ اختلاف ‌مي‌كردند» پس‌ در آن‌ روز، محق‌ را از مبطل‌ متمايز مي‌گرداند.
 
سوره سجدة آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا براي‌ آنان‌» يعني: براي‌ كفار مكه‌ «روشن‌ نشده‌ است‌ كه‌ پيش‌ از آنها چه ‌بسيار نسلهايي‌ را نابود كرديم‌» مانند قبايل‌ عاد، ثمود و مانند آنها را؟ «كه‌ اينان‌ در مسكنهايشان‌ راه‌ مي‌روند» يعني: اينان‌ در سفرهاي‌ خويش‌ از برابر سراهاي‌ ويرانشان‌ مي‌گذرند و آنها را مشاهده‌ مي‌كنند و آنچه‌ را كه‌ در آنها از صحنه‌هاي ‌عبرت‌‌انگيز و آثار عذاب‌ مشهود است‌ مي‌نگرند اما از مشاهده‌ اين‌ صحنه‌ها درس ‌عبرت‌ نمي‌گيرند «بي‌گمان‌ در اين‌» امري‌ كه‌ ذكر شد «نشانه‌هايي‌ است‌» بسيار بزرگ‌ و عبرت‌آموز «آيا نمي‌شنوند» اين‌ آيات‌ را تا از آنها پند پذيرند؟.
 
	سوره سجدة آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اند كه‌ ما آب‌ را به‌سوي‌ زمين‌ جرز مي‌رانيم‌» يعني: به‌سوي‌ زمين‌ باير وبي‌گياهي‌ كه‌ جز با گسيل ‌كردن‌ آب‌ به‌سوي‌ آن، سبز نمي‌شود «پس‌ بدان‌» آب‌ «كشتزاري‌ را بيرون‌ مي‌آوريم‌ كه‌ چهارپايانشان‌ از آن‌ مي‌خورند؟» يعني: چهارپايانشان‌ از آن‌ كشتزار، كاه‌ و دانه‌ و برگ‌ و مانند آنها از چيزهايي‌ را كه‌ مردم‌ نمي‌خورند، مي‌خورند «و خودشان‌» يعني: خودشان‌ نيز دانه‌هاي‌ بيرون ‌آمده‌ ازكشتزار را خوراك‌ خود مي‌سازند و مي‌خورند «آيا نمي‌بينند» اين‌ نعمتها را تا شكر و سپاس‌ منعم‌ را گزارده‌ و او را به‌ يگانگي‌ بخوانند؟
ابن‌كثير در تعليقي‌ بر تفسير: (نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ ) مي‌گويد: «مثلا زمين‌ مصر نرم‌ و سست‌ و شكننده‌ است، به‌طوري‌كه‌ اگر بر آن‌ باران‌ ببارد، ساختمانهاي‌ آن‌ را ويران‌ مي‌كند پس‌ خداوند متعال‌ در عوض‌ باران‌ از مازاد آبهاي‌ حاصله‌ از بارانهاي‌ سرزمين‌ حبشه، آبي‌ خوشگوار از دوردست‌ها به‌سوي ‌آن‌ مي‌فرستد 