ِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداوند متعال‌ در مقام‌ دلجويي‌ از پيامبرشص و سفارش‌ وي‌ به‌ تأسي‌ و اقتدا به‌ پيامبران‌ ما قبلش‌‡ مي‌فرمايد: «و ما در هيچ‌ شهري» از شهرها «بيم‌دهنده‌اي‌ را نفرستاديم» كه‌ آنان‌ را هشدار داده‌ و از عذاب‌ ما برحذر دارد «مگر اين‌ كه‌ مترفان‌ آن» يعني‌: توانگران‌، سركشان‌، نازپروردگان‌ گردنكش‌ و رهبران‌ شر و فساد «گفتند» به‌ پيامبرانشان‡ «قطعا ما به‌ آنچه‌ شما بدان‌ فرستاده‌ شده‌ايد كافريم» يعني‌: ما در آنچه‌ از توحيد و ايمان‌ كه‌ براي‌ ابلاغ‌ آن‌ فرستاده‌ شده‌ايد، تكذيب‌كننده‌ شماييم‌.
ابن‌ابي‌حاتم‌ و ابن‌منذر در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از ابي‌رزين‌(رض) روايت ‌كرده‌اند كه‌ گفت‌: «دو مرد تاجر با هم‌ شريك ‌مال‌ بودند پس‌ يكي‌ از آنها به‌ شام‌ رفت‌ و ديگري‌ در مكه‌ باقي‌ ماند و چون‌ رسول‌‌خدا‌ص مبعوث‌ شدند تاجري‌ كه ‌در شام‌ بود به‌ رفيقش‌ نوشت‌ كه‌: كار دعوت‌ محمد‌ص چگونه‌ است‌؟ رفيقش‌ در پاسخش‌ نوشت‌: كار محمد‌ص اين‌گونه‌ است‌ كه‌ كسي‌ از قريش‌ ـ جز مردم‌ فروپايه‌ و مسكين‌ ـ از وي‌ پيروي‌ نكرده ‌است‌. آن‌ مرد ـ كه‌ اهل‌ سواد بود و كتاب ‌مي‌خواند ـ تجارتش‌ را فرو گذاشت‌ و نزد رفيقش‌ به‌ مكه‌ آمد و به‌ او گفت‌: مرا نزد محمد‌ص راهنمايي‌ كن‌. پس‌ چون‌ نزد رسول‌‌خدا‌ص آمد از ايشان‌ پرسيد: به‌سوي‌ چه‌ چيزي‌ دعوت‌ مي‌كني‌؟ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: به‌سوي‌ اين‌ و اين‌... (و اصول‌ دعوت‌ خويش‌ را به‌ وي‌ بيان‌ كردند) گفت‌: گواهي‌ مي‌دهم‌ كه ‌فرستاده‌ خدا هستي‌. آن‌ حضرت‌‌ص فرمودند: از كجا دانستي‌ كه‌ من‌ فرستاده‌ خدا هستم‌؟ گفت‌: قطعا هيچ‌ پيامبري‌ به‌ رسالت‌ مبعوث‌ نشده‌ است‌، جز اين‌ كه‌ مردم‌ فروپايه‌ و مسكين‌ از وي‌ پيروي‌ كرده‌اند. آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد: (وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ...) . سپس‌ رسول‌‌خدا‌ص به‌ وي‌ پيغام‌ فرستادند كه‌: خداوند(ج) تصديق‌ سخنت‌ را نازل‌ كرد.
 
سوره سبأ آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالاً وَأَوْلَاداً وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند» مستكبران‌ به‌ مؤمنان‌؛ «ما به‌ اعتبار اموال‌ و اولاد بيشتريم‌ و ما عذاب‌‌شونده‌ نيستيم» يعني‌: خداوند(ج) ما را با اموال‌ و اولاد بيشتر بر شما در دنيا برتري‌ داده‌ است‌ و اين‌ اگر بر چيزي‌ دلالت‌ كند، آن‌ اين‌ است‌ كه‌: او از دين‌ و آييني‌ كه‌ ما بر آن‌ هستيم‌، راضي‌ است‌ پس‌ بعد از آن‌كه‌ در دنيا به‌ ما احسان‌ كرده ‌و از ما راضي‌ و خشنود گشته‌، ديگر در آخرت‌ هم‌ ما را عذاب‌ نمي‌كند.
خداي‌ عزوجل‌ در رد پندارشان‌ فرمود:
 
	سوره سبأ آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقْدِرُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد‌ص به‌ آنان‌: «بي‌گمان‌ پروردگار من‌ است‌ كه‌ روزي‌ را براي‌ هر كس‌ كه‌ بخواهد گشاده‌ يا تنگ‌ مي‌گرداند» پس‌ نه‌ گشايش‌ بخشيدن‌ در امر رزق‌ وروزي‌ براي‌ كسي‌، دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ از آن‌ شخص‌ راضي‌ گشته‌ وعملش‌ را پسنديده ‌است‌ و نه‌ تنگ‌گردانيدن‌ روزي‌ بر كسي‌، دليل‌ آن‌ است‌ كه‌ او از وي‌ راضي‌ نيست‌ و عملش‌ را نپسنديده‌ است‌ لذا قياس ‌كردن‌ سراي‌ آخرت‌ به‌ سراي‌ دنيا در مانند اين‌ امور، خطايي‌ آشكار يا مغالطه‌اي‌ واضح‌ و روشن‌ است‌ زيرا چه‌بسا كه‌ خداوند(ج) از روي‌ استدراج‌، روزي‌ را بر عاصي‌ گشاده‌ كرده‌ و آن‌ را از روي‌ ابتلا و امتحان‌ بر مطيع‌ تنگ‌ گرداند و در هر حال‌، حكمت‌ بالغه‌ از آن ‌اوست‌.
 
	سوره سبأ آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحاً فَأُوْلَئِكَ لَهُمْ جَزَاء الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اموال‌ و اولادتان‌ چيزي‌ نيست‌ كه‌ شما را به‌ پيشگاه‌ ما نزديك‌ گرداند به‌ مرتبه‌ قربت» يعني‌: بدانيد كه‌ بسياري‌ اموال‌ و اولادتان‌، چيزي‌ نيست‌ كه‌ شما را به‌رحمت‌ و فضل‌ ما نزديك‌ گرداند، اين‌ها قطعا دليل‌ محبت‌ و اعتناي‌ ما به‌ شما نيست‌ زيرا اموال‌ و اولادتان‌ آزمايش‌ و امتحاني‌ براي‌ شماست‌ تا در عرصه‌ ظهور معلوم‌ بداريم‌ كه‌ چه‌كسي‌ آنها را در طاعت‌ ما به‌ كار مي‌گيرد و چه‌كسي‌ ما را در آنها نافرماني‌ مي‌كند «مگر كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كار شايسته‌ كرده‌ باشند» يعني‌: ليكن‌ كسي‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كار شايسته‌ كرده‌ باشد و اموالي‌ را كه‌ خداوند(ج) به‌وي‌ داده‌ است‌، در طاعت‌ وي‌ صرف‌ كرده‌ باشد و در عين‌ حال‌ مؤمن‌ نيز باشد پس ‌اين‌ نوع‌ از عقيده‌ و عمل‌ و اين‌گونه‌ اموال‌ است‌ كه‌ او را به‌ ما نزديك‌ مي‌گرداند. همچنين‌ فرزندي‌ انسان‌ را به‌ خداأ نزديك‌ مي‌گرداند كه‌ انسان‌ او را بر بنياد طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ تربيت‌ كرده ‌باشد. «پس‌ براي‌ آنان‌ دوبرابر آنچه‌ عمل‌ كرده‌اند پاداش‌ است» يعني‌: اعمال‌ نيكوي‌ مؤمنان‌ شايسته‌كار، پاداشي‌ مضاعف‌ دارد؛ از ده‌ برابر تا هفتصد برابر «و آنها در غرفه‌ها آسوده‌ خاطر هستند» از تمام‌ آنچه‌ كه ‌ناخوش‌ مي‌دارند. مراد؛ غرفه‌هاي‌ بلند بهشتي‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «همانا در بهشت‌ غرفه‌هايي‌ است‌ كه‌ بيرون‌ آنها از درون‌ آنها ديده‌ مي‌شود و درون‌ آنها از بيرون‌ آنها. در اين‌ اثنا اعرابي‌اي‌ پرسيد: آن‌ غرفه‌ها از آن‌ كيست‌؟رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «لمن‌ طيب‌ الكلام‌ وأطعم‌ الطعام‌ وأدام‌ الصيام‌ وصلي‌ بالليل ‌والناس‌ نيام‌: براي‌ كسي‌ كه‌ سخني‌ خوش‌ و پاكيزه‌ گفته‌ باشد، (مسكينان‌ ومستمندان) را به‌ غذا اطعام‌ كرده‌ باشد، روزه‌ را بر دوام‌ گرفته باشد و در شب‌ نمازگزارده‌ باشد درحالي‌كه‌ مردم‌ در خوابند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «إن‌ الله‌ تعالي‌ لا ينظر إلي‌ صوركم‌ وأموالكم‌ ولكن‌ إنما ينظر إلي‌ قلوبكم‌ وأعمالكم‌: بي‌گمان‌ خداوند(ج) به‌ صورتها و اموال‌ شما نگاه‌ نمي‌كند بلكه‌ جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌دلها و اعمالتان‌ نگاه‌ مي‌كند».
 
سوره سبأ آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِي آيَاتِنَا مُعَاجِزِينَ أُوْلَئِكَ فِي الْعَذَابِ مُحْضَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ در آيات‌ ما سعي‌ مي‌كنند» در جهت‌ رد و انكار و طعن‌ زدن‌ به‌ آنها؛ حال‌ آن‌كه‌ «مقابله‌كنان» هستند با ما و به‌ خيال‌ خود تلاش‌ دارند تا ما را 