إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آيات‌ بينات‌ ما» يعني‌: آيات‌ قرآني‌ ما كه‌ دلالت‌ آنها روشن‌ و معاني‌ آنها آشكار است‌ «بر آنها خوانده‌ شود، مي‌گويند: اين» خواننده‌ آيات‌، يعني ‌رسول‌اكرم‌ ص «جز مردي‌ نيست‌ كه‌ مي‌خواهد شما را از آنچه‌ پدران‌ شما» يعني‌: پيشينيان‌ شما «مي‌پرستيدند» از بتاني‌ كه‌ مورد پرستش‌ آنها بود «بازدارد ومي‌گويند» بار دوم‌ «اين» قرآن‌ «جز دروغي‌ بربافته» و بهتاني‌ برساخته‌ «نيست‌. كساني‌ كه‌ به‌ حق‌ ـ چون‌ به‌سويشان‌ آمد ـ كافر شدند، مي‌گويند» يعني‌: براي‌ بار سوم ‌در مورد قرآن‌، معجزات‌، نبوت‌ و شريعت‌ اسلام‌، يعني‌ در باره‌ ديني‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص برايشان‌ آورده‌، مي‌گويند: «اين‌ جز جادويي‌ آشكار نيست» يعني‌: اين‌ دين‌ و كتاب‌، از جنس‌ سحر و جادوست‌.
 
	سوره سبأ آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا آتَيْنَاهُم مِّن كُتُبٍ يَدْرُسُونَهَا وَمَا أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ قَبْلَكَ مِن نَّذِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما كتابهايي‌ به‌ آنان‌ نداده‌ بوديم‌ كه‌ آن‌ را بخوانند» يعني‌: بر مشركان‌ عرب‌ كتابهاي‌ آسماني‌اي‌ كه‌ آنها را بياموزند، نازل‌ نكرده‌بويم‌ «و پيش‌ از تو هيچ ‌هشداردهنده‌اي‌ به‌سويشان‌ نفرستاده‌ بوديم» كه‌ آنها را به‌سوي‌ حق‌ خوانده‌ و از عذاب‌ ما بيم‌ دهد و از آنجا كه‌ دين‌ راستين‌ و درست‌ جز به‌ وحيي‌ از جانب‌ خداوند متعال‌ شناخته‌ نمي‌شود لذا براي‌ تكذيبشان‌ به‌ قرآن‌ و پيامبر، هيچ‌ وجه‌ ودليلي‌ نيست‌ و نه‌ برايشان‌ شبهه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ آن‌ تشبث‌ و تمسك‌ كنند. پس‌ اي‌پيامبر! از كجا و به‌ كدام‌ دليل‌ و حجت‌، تو را تكذيب‌ كردند درحالي‌كه‌ كتاب‌ و هشداردهنده‌اي‌ كه‌ مؤيد اين‌ عملشان‌ باشد، به‌ سويشان‌ نيامده‌ است‌؟.
 
سوره سبأ آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَمَا بَلَغُوا مِعْشَارَ مَا آتَيْنَاهُمْ فَكَذَّبُوا رُسُلِي فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اي‌ محمد‌ص! «كساني‌ كه‌ پيش‌ از اينان‌ بودند» از امت‌هاي‌ پيشين‌ «نيز تكذيب‌ پيشه‌ كردند» چنان‌كه‌ قومت‌ تو را تكذيب‌ كردند «در حالي‌ كه‌ اينان‌ به ‌يك‌دهم‌ آنچه‌ به‌ پيشينيان‌ داده‌ بوديم‌، نرسيده‌اند» يعني‌: مردم‌ مكه‌ ـ اعم‌ از مشركان‌ قريش‌ و غيرآنان‌ از اعراب‌ ـ با همه‌ نيرو و ثروتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ داده‌ايم‌، به ‌يك‌دهم‌ قوت‌ و مكنت‌ و نعمت‌ و شكوهي‌ كه‌ به‌ پيشينيان‌ داده‌ بوديم‌، نرسيده‌اند ولي‌ «آن‌گاه» كه‌ آن‌ پيشينيان‌ «پيامبران‌ مرا دروغزون‌ شمردند» آنها را با همه ‌مكنت‌ و قوتشان‌ هلاك‌ ساختيم‌ ـ مانند اقوام‌ عاد و ثمود و امثالشان‌ را ـ به‌قولي‌: معشار، يك‌صدم‌ است‌ «پس‌ چگونه‌ بود عقوبت‌ من» نكير: يعني‌: چگونه‌ بود انكارم‌ بر آنان‌ با عذاب‌ و عقوبت‌؟ و چگونه‌ بود ياري‌ من‌ به‌ پيامبرانم‌؟.
 
	سوره سبأ آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد‌ص به‌ اين‌ كافراني‌ كه‌ تو را ديوانه‌ مي‌پندارند «جز اين‌ نيست ‌كه‌ من‌ به‌ شما فقط يك‌ اندرز مي‌دهم» يعني‌: شما را از فرجام‌ بد آنچه‌ كه‌ در آن ‌قرار داريد، هشدار داده‌ و برحذر داشته‌ و شما را فقط به‌ يك‌ خصلت‌ سفارش‌ و توصيه‌ مي‌كنم‌؛ «و آن‌ اين‌ است‌ كه‌: دوگان‌دوگان‌ و يكان‌يكان‌ براي‌ خدا به‌پا خيزيد» يعني‌: تنها سفارش‌ و موعظه‌ من‌ به‌ شما، قيامتان‌ در طلب‌ حق‌ با تفكر و انديشه‌ راستين‌ خالصا براي‌ رضاي‌ خداي‌ عزوجل‌ و بدون‌ هوي‌ و عصبيتي‌ است ‌«و سپس‌ انديشه‌ كنيد» و تأمل‌ ورزيد و برخي‌ از شما برخي ‌ديگر را به‌ اخلاص ‌نصيحت‌ كنيد وبگوييد: بياييم‌ در حقيقت‌ كار رسول‌‌خدا‌ص و كتابي‌ كه‌ آورده ‌است‌، بنگريم‌ و بينديشيم‌ زيرا در اين‌ صورت‌، قطعا مي‌دانيد كه‌ بايد در اين‌ راه ‌دودو يا تك‌تك‌ به‌پا خيزيد، چه‌ اجتماع‌، فكر و انديشه‌ را مشوش‌ و پراكنده ‌مي‌گرداند اما دو نفر مي‌توانند تفكر كرده‌ و هر يك‌ محصول‌ فكر خويش‌ را به‌ رفيقش‌ عرضه‌ دارد و سپس‌ هر دوي‌ آنها به‌ راستي‌ و انصاف‌ در آن‌ بنگرند تا از اين ‌طريق‌ به‌ حق‌ برسند، همين‌گونه‌ يك‌ فرد مي‌تواند با خودش‌ دادگرانه‌ و منصفانه ‌بينديشد.
اين‌ آيه‌ اصل‌ و اساس‌ موضوع‌ دعوت‌ الي‌الله است‌ زيرا اهميت‌ دعوت‌ فردي‌ با آن‌ آشكار مي‌شود.
آري‌! در اين‌ صورت‌ قطعا به‌ اين‌ نتيجه‌ مي‌رسيد كه‌: «اين‌ رفيق‌ شما هيچ‌ جنوني ‌ندارد» نه‌ پيامبر جادوگر است‌ و نه‌ ديوانه‌ زيرا در حالات‌ و تصرفاتش‌ هيچ‌ دليلي‌ بر اين‌ امر كه‌ او اين‌ گونه‌ باشد، نمي‌يابيد و هر چه‌ درباره‌ او بينديشيد، از او جز عقل‌ و تدبير و برتري‌ خرد، چيز ديگري‌ نمي‌بينيد، در عين‌ حال‌، شما نيك‌ مي‌دانيد كه ‌او برترين‌ مردم‌ از روي‌ عقل‌ و خرد است‌ و شما در مدت‌ عمر وي‌ و عمر خويش‌، از او دروغي‌ را تجربه‌ نكرده‌ايد و وحي‌اي‌ هم‌ كه‌ او آورده ‌است‌ دليل‌ آشكاري‌ بر صدق‌ و راستگويي‌ اوست‌ «او جز هشداردهنده‌اي‌ براي‌ شما در پيشاپيش‌ عذابي‌ شديد» يعني‌: در پيشاپيش‌ قيامت‌ «نيست».
امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «بعد از آن‌كه‌ اصول‌ سه‌گانه‌ توحيد، نبوت‌ و معاد با دلايل‌ آن‌ در اين‌ سوره‌ مطرح‌ شد، اينك‌ حق‌ تعالي‌ هر سه‌ اصل‌ را در يك‌ آيه‌ ذكر مي‌كند چرا كه‌ فرموده‌ وي‌:(أَن تَقُومُوا لِلَّهِ )به‌ توحيد اشاره‌ دارد و فرموده‌ وي‌: (مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ)  به‌ رسالت‌ اشاره‌ دارد و فرموده‌ وي‌: (بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ ‏) به‌ روز آخرت‌ و به‌نزديكي‌ زمان‌ آن‌ اشاره‌ دارد». چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمده ‌است‌ كه‌: رسول‌اكرم‌ص روزي‌ بر فراز كوه‌ صفا برآمدند آن‌گاه‌ فرياد كشيدند: «يا صباحا» قريش‌ با شنيدن‌ اين‌ ندا به‌سويشان‌ گرد آمده‌ و گفتند: چه‌ شده‌ است‌، چه‌ خبر است‌؟ تو را چه‌ شده‌ است‌؟ آن‌حضرت‌‌ص فرمودند: «به‌ نظر شما اگر به‌ شما خبر دهم‌ كه‌ دشمن‌ بامداد يا شامگاه ‌بر شما يورش‌ مي‌آورد، آيا مرا تصديق‌ مي‌كنيد؟» گفتند: چرا تصديقت‌ نكنيم‌؟ قطعا تصديقت‌ مي‌كنيم‌! فرمودند: «اينك‌ من‌ شما را در پيشاپيش‌ عذابي‌ سخت ‌بيم‌ مي‌دهم‌». در اين‌ هنگام‌ ابولهب‌ گفت‌: مرگ‌ بر تو، آيا ما را براي‌ اين‌ گرد آورده‌اي‌؟ در اين‌ اثنا خداوند(ج) نازل‌ فرمود:  ( تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَه