‌ است‌، زنهار تا اين‌ زندگي‌ دنيا شما را فريب‌ ندهد» با آرايشها، نعمتها و لذتهاي‌ خود و شما را از عمل‌ براي‌ آخرت‌ غافل‌ نگرداند. سعيدبن‌ جبير مي‌گويد: «فريفته‌شدن‌ به‌ زندگي‌ دنيا اين‌ است‌ كه‌ مشغوليت‌ به‌ نعمتها و لذتهاي‌ آن‌، انسان‌ را از عمل‌ آخرت‌ به‌ خود گرفتار سازد» «و زنهار تا شيطان‌ فريبكار شما را درباره‌ خدا نفريبد» به‌ اين‌ كه‌ به‌ شما بگويد: بي‌پروا باشيد! زيرا قطعا خداوند به‌ سبب‌ فضلي‌كه‌ داريد، يا به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ رحمت‌ وي‌ بر شما وسيع‌ و گسترده ‌است‌، از شما درمي‌گذرد و بر شما مي‌آمرزد پس‌ به‌سوي‌ گناهان‌ شتاب‌ كنيد.
 
سوره فاطر آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الشَّيْطَانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوّاً إِنَّمَا يَدْعُو حِزْبَهُ لِيَكُونُوا مِنْ أَصْحَابِ السَّعِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در حقيقت‌، شيطان‌ دشمن‌ شماست‌، شما نيز او را دشمن‌ گيريد» يعني‌: بر او با طاعت‌ خداوند(ج) يورش‌ برده‌ و از او در گناهان‌ و نافرماني‌هاي‌ وي‌ فرمان‌ نبريد «جز اين‌ نيست‌ كه‌ او حزب‌ خود را دعوت‌ مي‌كند تا از اهل‌ دوزخ‌ باشند» يعني‌: شيطان ‌دارودسته‌ و پيروان‌ و فرمانبرداران‌ خود را به‌سوي‌ معاصي‌ خداي‌ سبحان ‌فرامي‌خواند تا آنها از اهل‌ دوزخ‌ باشند و اين‌ به‌ سبب‌ دشمني‌اي‌ است‌ كه‌ او با آدم ‌و فرزندانش‌ دارد پس‌ حماقتي‌ بزرگتر از پيروي‌ وسوسه‌ وي‌ نيست‌. چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «براي‌ شيطان‌ خطره‌اي‌ است‌كه‌ آن‌ را در قلب‌ فرزند آدم‌ مي‌افگند و براي‌ فرشته‌ نيز خطره‌اي‌ است‌؛ خطره‌ شيطان‌ عبارت‌ است‌ از: وعده‌ دادن‌ به‌ شر و تكذيب‌ حق‌ و خطره‌ فرشته‌ عبارت ‌است‌ از: وعده‌ دادن‌ به‌ خير و تصديق‌ به‌ حق‌».
 
	سوره فاطر آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ كَفَرُوا لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ كافر شدند، عذابي‌ سخت‌ خواهند داشت‌. كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ وكارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند» لذا به‌ دنيا فريفته‌ نشده‌، به‌ شيطان‌ لبيك‌ نگفته‌ و از حزب ‌وي‌ نگرديده‌اند «براي‌ آنان‌ آمرزش‌ و پاداشي‌ بزرگ‌ است» يعني‌: خداوند(ج) به‌سبب‌ ايمان‌ و عمل‌ صالحشان‌ بر آنان‌ مي‌آمرزد و به‌ آنان‌ مزدي‌ بزرگ‌ مي‌دهد،كه‌ همانا بهشت‌ است‌.
 
	 سوره فاطر آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَمَن زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَاتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِمَا يَصْنَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا آن‌ كس‌ كه‌ زشتي‌ عملش‌ براي‌ او آراسته‌ جلوه‌ داده‌ شده‌ و آن‌ را نيك ‌مي‌بيند» مانند مؤمن‌ شايسته‌‌كار است‌؟ هرگز! يقينا كسي‌ كه‌ وهم‌ و گمانش‌ بر عقلش‌ چيره‌ شده‌ و با تزيين‌ و آرايش‌دهي‌ شيطان‌، عمل‌ بد خويش‌ را عمل‌ نيك‌، باطل‌ را حق‌ و زشت‌ را زيبا مي‌بيند و به‌ آنها ادامه‌ مي‌دهد، مانند مؤمني‌ نيست‌ كه ‌بر جاده‌ هدايت‌ روان‌ است‌ و مي‌داند كه‌ راهپيماي‌ طريق‌ حق‌ و صلاح‌ مي‌باشد «بي‌گمان‌ خداست‌ كه‌ هر كه‌ را بخواهد» بي‌راه‌ گذارد «گمراه‌ مي‌كند و هر كه‌ را بخواهد» هدايت‌ كند «هدايت‌ مي‌كند پس‌ خود را به‌ سبب‌ حسرت‌خوردنها بر آنان ‌هلاك‌ نساز» يعني‌: اي‌ پيامبر! خود را از اندوه خوردن‌ بر استمرارشان‌ به‌ گمراهي‌ و گناه‌، هلاك‌ نساز زيرا اين‌ خود حق‌ تعالي‌ است‌ كه‌ خواسته‌ است‌ تا آنان‌ به‌ سبب‌ بدعملي‌ خود گمراه‌ شوند «قطعا خدا به‌ آنچه‌ مي‌كنند داناست» و چيزي‌ از كردارها و گفتارهايشان‌ ـ هر چند در خفا انجام‌ گيرد ـ بر او پنهان‌ نمي‌ماند.
از ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ شده ‌است‌ كه‌ فرمود: اين‌ آيه‌ هنگامي‌ نازل‌ شد كه‌ رسول‌‌خدا‌ص دعا كردند: «اللهم‌ أعز دينك‌ بعمربن‌ الخطاب‌ أو بأبي‌جهل ‌بن‌ هشام‌: خدايا! دينت‌ را با اسلام‌ عمربن‌ خطاب‌، يا ابي‌جهل‌بن‌ هشام‌ قوت ‌بخش‌». پس‌ خداوند(ج) عمر(رض) را هدايت‌ و ابوجهل‌ را گمراه‌ كرد. لذا اين‌ آيه‌ درباره‌ اين‌ دو تن‌ نازل‌ شد.
 
	سوره فاطر آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَاباً فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا همان‌ كسي ‌است‌ كه‌ بادها را فرستاد» و آنها را از عدم‌، ايجاد كرد «پس ‌آن‌ بادها ابري‌ را برمي‌انگيزند» از جايي‌ كه‌ در آن‌ قراردارد، يعني‌ بادها آن‌ را از بخار آب‌ دريا حركت‌ مي‌دهند و به‌ جنبش‌ درمي‌آورند تا به‌ همانجايي‌ برود كه‌ خداوند متعال‌ خواسته‌ است‌ «و ما آن‌ ابر را به‌سوي‌ سرزميني‌ مرده» كه‌ سبزيهاي‌ آن ‌مرده‌ و اهالي‌ و حيوانات‌ آن‌ تشنه‌اند «رانديم‌ و آن‌ زمين‌ را پس‌ از مرگش» يعني‌: بعد از خشك‌ شدن‌ و از بين رفتن‌ نباتاتي‌ كه‌ بر آن‌ بوده ‌است‌ «بدان‌ زنده‌ ساختيم» با روياندن‌ رستني‌ها در آن‌ «برانگيختن‌ مردگان‌ نيز چنين‌ است» يعني‌: خداوند(ج) بندگان‌ را نيز همين‌گونه‌ بعد از مرگشان‌ زنده‌ مي‌كند چنان‌كه‌ زمين‌ را پس‌ از مردن ‌آن‌ زنده‌ گردانيد. اين‌ دليل‌ حسي‌ قابل‌ مشاهده‌اي‌ بر امكان‌ رستاخيز است‌ كه‌ نشان ‌مي‌دهد: رستاخيز مردگان‌ نيز در ضمن‌ مقوله‌ قدرت‌ خداوند أ قرار دارد.
ابن‌ كثير مي‌گويد: «چون‌ خداي‌ عزوجل‌ برانگيختن‌ مردگان‌ را اراده‌ كند، از زير عرش‌ باراني‌ را فرود مي‌آورد كه‌ همه‌ زمين‌ را در بر مي‌گيرد و اجساد را از قبرهايشان‌ بر مي‌روياند چنان‌كه‌ دانه‌ در زمين‌ مي‌رويد». بدين‌ جهت‌، در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «همه‌ چيز در فرزند آدم‌ فرسوده‌، پراكنده‌ و متلاشي‌ مي‌شود مگر دنبالچه‌ وي‌؛ او از آن‌ آفريده‌ شده‌ و مجددا از آن‌ بازآفريني‌ مي‌شود». دنبالچه‌: عبارت‌ از چند مهره‌ آخر ستون‌ مهره‌هاست‌ كه‌ به‌ هم‌ چسبيده‌اند.
سوره فاطر آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ مَن كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ وَالَّذِينَ يَمْكُرُونَ السَّيِّئَاتِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَكْرُ أُوْلَئِكَ هُوَ يَبُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هر كس‌ عزت‌ مي‌خواهد پس‌ عزت‌ همه‌ از آن‌ خداست» لذا بايد عزت‌ را فقط از خداأ خواست‌ نه‌ از غير وي‌ زيرا غير وي‌ مالك‌ و صاحب‌ اختيار چيزي‌ از عزت ‌نيست‌ پس‌ او هر چه‌ بخواهد و به‌ هر ك