4].
اينک برخي از اقوال علماي بزرگ شيعه که ايمانشان به صفات و معجزه ائمه تاکيد مي‌کند: 
1-  امام معاصرشان و آيت بزرگشان آيت الله خميني، اعتقاد دارد که ائمه داراي فضيلتي هستند که فرشتگان مقرب و پيامبران فرستاده شده به آن نخواهند رسيد. 
مي‌گويد: همانا امام داراي مقامي محمودي است، درجه بلندي است. و خلافت تکويني که براي ولايت و حکومتش تمام ذرات جهان هستي خاضع و فرمانبردارند، همانا از ضروريات مذهب ما اين است که ائمه ما داراي مقامي هستند که نه فرشتگان مقرب و نه پيامبر فرستاده شده (نبي مرسل) به آن مي‌رسد[25].
و از اين از لفظ عام پيامبر (صلى الله عليه وسلم) نيز شامل مي‌شود. 
2- نعمت الله جزايري راي اماميه درباره برتري بين انبياء و ائمه چنين مي‌گويد: بدانکه در بين اصحاب ما بخاطر روايات متواتر، بر اشرف بودن پيامبرمان (صلى الله عليه وسلم) بر بقيه پيامبران اختلافي نيست، همانا اختلاف در بين آنان است درباره برتري امير المؤمنين و ائمه طاهرين (عليهم السلام) بر پيامبران به استثناء جدشان (صلى الله عليه وسلم). 
پس گروهي گفته‌اند: که آنان از باقي پيامبران برتر هستند بجز اولوالعزم، زيرا که آنها از ائمه (عليهم السلام) افضل‌تر مي‌باشند، و برخي نيز به مساوات و يکساني بودنشان قايل هستند، و بيشتر متاخرين به برتري ائمه (عليهم السلام) بر اولوالعزم و غير اولوالعزم قايل هستند، و اين راي درست و صواب است[26].
3- زنجاني از صدوق نقل مي‌کند که مي‌گويد: اعتقاد ما درباره انبياء و رسول و ائمه اين است که آنان معصوم هستند، و از هر پليدي پاک هستند، و همانا آنها گناه نمي‌کنند نه کوچک و نه بزرگ، و نافرماني خدا را نمي‌کنند در آنچه امر شده‌اند، بلکه انجام مي‌دهند آنچه که امر شده‌اند، و کسي که عصمت از آنان نفي کند بدرستي که آنان را نشناخته، و کسي که آنان را نشناخت پس کافر مي‌باشد[27].
4- محمد رضا مظفر مي‌گويد:
و ما اعتقاد داريم که امام مانند پيامبر است، واجب است که تمام رذايل و زشتي‌ها، ظاهر و باطن عمدي و سهوي، از سن طفولت تا وفات پاک و معصوم باشد. 
همچنانکه واجب است از اشتباه و خطاه و فراموشي معصوم باشد[28].
و همچنين مي‌گويد: بلکه معتقديم که امر آنان امر خداست، و نهي آنان نهي خدا، و پيروي از آنان پيروي از خداست. و نافرماني آنها نافرماني خداست، و دوست آنان دوست خداست، و دشمن آنان دشمن خداست، و رد کردن بر آن جايز نيست و کسي که بر آنان رد نمايد مانند کسي است که بر رسول الله رد نموده است، و کسي که بر رسول الله رد نمايد بر خدا رد نموده است[29].
5- ‌و خميني مي‌گويد: ما معتقديم که همانا آن منصب و مقامي که ائمه به فقها، داده‌اند، پيوسته محفوظ مي‌باشد، زيرا که آن ائمه‌اي که سهو و غفلت درباره آنان تصور نمي‌کنيم، و درباره آنان معتقديم که به آنچه در آن مصلحت مسلمانان است احاطه دارند، مي‌دانستند که بعد از وفاتشان اين منصب فقهاء از بين نمي‌رود[30].
6- امام اکبر محمد حسين آل کاشف الغطاء مي‌گويد: 
واجب است که امام مانند پيامبر از خطا و گناه معصوم باشد[31]. 

ب – برخي از روايات شيعه درباره فضيلت زيارت قبر ائمه
در «بحار» مجلسي، کتاب المزار، مي‌باشد که 3 جلد از کتاب بحار را بخود اختصاص داده است[32].
و در «وسايل الشيعه» حر عاملي، ابواب المزار مي‌باشد که شامل 106 باب مي‌باشد،[33] و در کتاب الوافي در بر گيرنده اصول چهار گانه آنان، ابواب المزارات و المشاهده مي‌باشد که شامل 33 باب مي‌باشد[34]. 
و در «من لايحضره الفقيه» يکي از اصول معتبر نزدشان، ابواب زيادي است درباره مشاهد و بزرگداشت آن، مانند باب: تربة الحسين و حريم قبره و ابواب درباره زيارت ائمه و فضيلت آن، و ابواب ديگر[35].
و در «تهذيب الاحکام» يکي از اصول چهارگانه معتبر ابواب بسياري است که متعلق است به تعظيم مشاهد و قبور، و مناجات با ائمه با دعاهاي که شامل عبادت و پرستش آنان مي‌باشد[36].
و درباره زيارت و مناسک آن، کتابهاي جداگانه نوشته شد مانند، «مناسک الزيارات شيخ[37] مفيد و غيره[38].
شيعه جاهاي قبور ائمة‌شان – خيالي و يا حقيقي باشد – حرم مقدس قرار داده‌اند، پس کوفه حرم است، و کربلاء حرم است، و قم حرم است، و .... 
در الوافي آمده: همانا کوفه حرم خدا و حرم رسولش (صلى الله عليه وسلم) و حرم امير المؤمنين است، همانا نماز در آن برابر با هزار نماز، و يک در هم برابر با هزار درهم است[39]. 
و از صادق روايت مي‌کنند: همانا براي خداوند حرم مي‌باشد که آن مکه است، و براي رسولش حرم مي‌باشد که آن مدينه و براي ما حرم مي‌باشد که همانا قم است که در آن زني از فرزندانم در آنجا دفن خواهد شد که فاطمه ناميده مي‌شود، کسي که زيارتش کرد بهشت برايش واجب مي‌گردد[40]. 
و نزدشان کربلا از کعبه افضل‌تر ‌است، در حديثي که از ابوعبدالله روايت مي‌کنند که همانا وي گفت: همانا خداوند بسوي کعبه وحي نمود که اگر خاک کربلاء نمي‌بود، ترا برتري نمي‌دادم، و اگر کساني که زمين کربلاء در خود جاي داده نمي‌بودند تو را نمي‌آفريدم، و نه خانه‌اي که به آن افتخار کردم، پس خاموش و آرام باش، و براي زمين کربلاء، فروتن و ذليل و کوچک باش، اباء و تکبر نداشته باش، و الا بر تو خشم مي‌کنم، و تو را در آتش جهنم پرت مي‌کنم[41].
و زيارت قبور ائمه و دعا، و نماز نزدش، و توسل و طلب شفاعت از آنان، همه اينها نزد شيعه از حج بيت الله افضل‌تر مي‌باشد. از ابو عبدالله: همانا خداوند در روز عرفه قبل از نگاه به اهل موقف به زوار قبر حسين بن علي (عليه السلام) نگاه مي‌کند، راوي مي‌گويد: آن چگونه است؟ ابو عبدالله گفت: زيرا که در آنها (کساني که در موقف عرفات هستند) اولاد زنا وجود دارند، ولي در اينها اولاد زنا نيست[42]. 
و در وافي، صادق فرمود: کسي که در روز عرفه نزد قبر حسين حاضر شود بتحقيق که در عرفه حاضر شده است[43]. 
و از صادق فرمود: کسي که روز عرفه، قبر حسين را زيارت کند، خداوند براي وي هزار، هزار (يک ميليون) حج همراه با قائم (عليه السلام) و هزار هزار (يک ميليون عمره با رسول الله (صلى الله عليه وسلم)، آزاد کردن هزار هزار (يک ميليون) برده، و آماده کردن هزار هزار (يک ميليون) اسب در راه خدا، مي‌نويسد و خداوند او را بنده صديق مي‌نامد، که به وعده‌ام ايمان آورده است، و فرشتگان مي‌گويند، فلان صديق است، و خداوند از بالاي عرشش او را پاک و تزکيه مي‌کند[44]. 
و نماز کنار قبور نزدشان چند برابر قرباني است، در الوافي، حديثشان چنين مي‌گويد: 
نماز در حرم حسين، براي تو در ازاي هر رکعتي که نزدش بخواني، مانند ثواب کسي است که هزار بار حج کرده و هزار بار عمره نموده، و هزار برده را آزاد کرده است. مانند اين است که هزار هزار بار همراه با پيامبر فرستاده شده در راه خدا ايستاده باشد[45].
و اين مخصوص حرم حسين نيست، بلکه همه ائمه‌شان چنين هستند، در بحار مجلسي آمده است: کسي که رضا يا يکي از ائمه را زيارت کرد، پس نزدش نماز خواند براي وي نوشته مي‌شود و آن ثوابي که در حديث گذشته ذکر ش